„Ludzie nie będą mogli osiągnąć swego pełnego potencjału zdrowotnego, jeśli nie będą zdolni do kontrolowania wszystkich czynników, od których zależy zdrowie.”

KARTA OTTAWSKA

Prawidłowy rozwój, zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne dziecka stanowią  o potencjale zdrowotnym i ekonomicznym społeczeństwa. Ważne jest, aby treści o charakterze prozdrowotnym przekazywać dzieciom od najmłodszych lat.

Wiek przedszkolny jest tym okresem w życiu człowieka, w którym najtrwalej kształtuje się aktualne i przyszłe zachowania dotyczące zdrowia. W tym okresie dziecko potrzebuje ruchu, który jest dla niego naturalną potrzebą fizjologiczną. Chodzi więc o to, aby pielęgnować i podtrzymywać jego naturalne formy, a jednocześnie sterować rozwojem cech motoryki  i rozwijać umiejętności ruchowe.
   
Bogacenie wiedzy dziecka o zdrowiu własnym i innych, tworzenie warunków do promowania zdrowego stylu życia, oraz nabywanie umiejętności dbania o zdrowie to podstawa edukacji  zdrowotnej dziecka w przedszkolu. Poznanie możliwości własnego organizmu, czynników które mu szkodzą lub pomagają w rozwoju, to również lepsze poznanie otaczającej dziecko rzeczywistości: zasady, metody i techniki, dotyczące propagowania wśród dzieci zdrowia i promowania prozdrowotnych form aktywności, to przede wszystkim prezentacja zdrowego stylu życia przez nauczyciela, który stanowi swoisty wzorzec właściwych zachowań. W związku z tym nauczyciel sam musi podjąć decyzję dotyczącą swoistego stylu życia. Wyeksponowanie momentów wychowawczych, podczas których wskazuje siebie jako przykład, jest o wiele skuteczniejsze niż egzekwowanie nakazów i zakazów, będących w sprzeczności z tym co na co dzień prezentuje.

Edukacja zdrowotna jest nieodłącznym i komplementarnym elementem promocji zdrowia, chociaż edukacja zdrowotna to ukierunkowane działanie na jednostkę, a promocja zdrowia oddziaływuje na system społeczny. Edukacja zdrowotna to proces wzajemnie ze sobą powiązanych elementów, w którego zakres wchodzi:
wiedza o zdrowiu związana z funkcjonowaniem własnego organizmu
umiejętność zapobiegania i radzenia sobie w sytuacjach trudnych
wiedza i umiejętność związane z korzystaniem  z opieki zdrowotnej
wiedza o czynnikach środowiskowych, społecznych i politycznych wpływających na zdrowie
  
Promocja zdrowia jest nowym spojrzeniem na edukację, a  szczególnie na wychowanie w aspekcie zdrowotnych oddziaływań i zdrowotnych skutków. Edukacja zdrowotna jest fundamentalnym prawem socjalnym dziecka zagwarantowanym zapisami KONWENCJI O PRAWACH DZIECKA. Edukacja powinna być rozpatrywana jako długofalowa „inwestycja” w zdrowie społeczeństwa.

Coraz częściej postrzega się dziecko jako osobę bio – psychologiczno –kulturową  ujętą w układzie zmiennych:
                 
człowiek - wychowanie - zdrowie
 
Koncepcja wszechstronnej edukacji zdrowotnej dzieci zakłada:

• uwzględnienie holistycznego podejścia do zdrowia (wszystkich jego aspektów) i czynników warunkujących zdrowie, związanych z ludźmi i środowiskiem;
• wykorzystywanie sprzyjających okoliczności dla edukacji zdrowotnej: programy (formalne, nieformalne, innowacyjne), okazje pedagogiczne, wzorce tworzone przez ludzi;
• dążenie do harmonizowania wiedzy o zdrowiu, którą  dziecko zdobywa z różnych źródeł (rodzina, nauczyciele, rówieśnicy, środki masowego przekazu, reklama, itp.)
• zachęcanie dzieci do zdrowego stylu życia i stwarzanie w placówkach oświatowych (przedszkola) warunków i możliwości sprzyjających zdrowiu.

Edukacja zdrowotna to nie tylko przekazywanie wiedzy o tym, co jest korzystne lub szkodliwe dla zdrowia, lecz również rozwijanie umiejętności, a także nawyków, które pomogą skutecznie wykorzystywać tę wiedzę. Należy więc stworzyć dzieciom sposobność do ukształtowania postaw i wartości, które ułatwiają im dokonywanie wyborów, mających znaczenie dla ich obecnego i przyszłego życia i zdrowia.