Podobne artykuły:

Dysharmonie rozwojowe występujące w grupie dzieci 6-letnich

Bajki terapeutyczne dla dzieci

Dobre nawyki u dzieci

W medycznych klasyfikacjach chorób depresja jest umieszczana w grupie zaburzeń nastroju. W zależności od nasilenia objawów lekarze rozpoznają epizod depresyjny łagodny, umiarkowany lub ciężki. Dzieci, podobnie jak i dorośli, mogą cierpieć z powodu depresji. Dawniej depresja nie była u dzieci zauważana, ponieważ nie pytano je o nastroje czy uczucia. Ponieważ dzieciom jest trudniej niż dorosłym nazywać swoje uczucia, częściej wyrażają je w zachowaniach, które bardziej przyciągają uwagę otoczenia niż ciche, wewnętrzne cierpienie.

Objawy depresji u dzieci to:

• smutek,
• ograniczenie lub rezygnacja z zainteresowań i aktywności, które dotychczas sprawiały przyjemność,
• zmiany w zakresie aktywności psychoruchowej – spowolnienie lub pobudzenie,
• poczucie braku nadziei,
• poczucie braku sensu życia,
• niskie poczucie własnej wartości,
• nadmierne poczucie winy,
• poczucie bezradności,
• nawracające myśli o śmierci i samobójstwie,
• spadek energii,
• nadmierna męczliwość,
• zaburzenia koncentracji uwagi,
• wzrost lub spadek apetytu,
• zmiana wzorca snu (utrzymujące się przez pewien czas wyraźne trudności z zasypianiem lub wczesne wybudzanie).

Należy pamiętać, że u wielu dzieci cierpiących na depresję, głównym nastrojem nie jest smutek, a drażliwość. Dzieci, szczególnie te młodsze, nie dysponują odpowiednim słownictwem, żeby szczegółowo opisać swoje uczucia. Mogą natomiast sygnalizować swoje problemy poprzez zachowanie.

Cechy depresji u dzieci:

• o samopoczuciu depresyjnym świadczy postawa ciała i wyraz twarzy,
• często występują bóle brzucha, głowy, brak łaknienia, mimowolne moczenie,
• spotyka się lęk separacyjny.

Przyczyny depresji:

• procesy biochemiczne zachodzące w mózgu,
• czynniki genetyczne,
• wpływ środowiska zewnętrznego.

Na rozwój depresji u dziecka mogą mieć wpływ takie czynniki:

• nadużywanie alkoholu lub środków psychoaktywnych przez członków rodziny,
• przemoc w rodzinie,
• przewlekła choroba któregoś z rodziców,
• utrata bliskiej osoby spowodowana śmiercią lub, np. rozwodem rodziców,
• sytuacje psychicznego, fizycznego lub seksualnego wykorzystywania przez opiekunów
• przewlekły konflikt małżeński rodziców,
• zaniedbanie,
• brak zainteresowania,
• wrogość i emocjonalne odrzucenie,
• nadmierne kontrolowanie przez rodziców,
• obarczanie dziecka zbyt dużą, przerastającą jego możliwości odpowiedzialnością (zamiana ról dziecko – rodzic)
• trudna sytuacja materialna oraz społeczna izolacja rodziny.

Depresja jest u dzieci chorobą uleczalną; główną metodą leczenia jest psychoterapia, dodatkową – leki. Ważnym czynnikiem zapobiegającym późniejszym zaburzeniom emocjonalnym i stanom depresyjnym jest bezpieczne, stabilne otoczenie, w którym dziecko spędza swój czas.

Autor: Anna Dąbkowska


Opracowano na podstawie publikacji Moniki Turno „Dziecko z depresją w szkole i przedszkolu”, ORE W-wa 2010