Szukaj scenariuszy

Zasadniczą sprawą związaną z oddziaływaniem wychowawczym na dzieci leworęczne jest ich nietypowość, rodząca wiele trudności w życiu codziennym. Celem tego oddziaływania powinno być zatem ułatwienie dzieciom leworęcznym egzystencji w świecie przystosowanym do zaspokajania potrzeb praworęcznych osób. Rozwijanie mocnych stron dziecka może uczynić je zdolnym do stawiania czoła wielu kłopotom.

Wiedza na temat potrzeb dziecka leworęcznego i sposobów udzielania mu pomocy jest ważna zarówno dla rodziców jak i pedagogów. Przede wszystkim jest to prawidłowe wychowywanie dziecka leworęcznego od okresu niemowlęcego. Następnie w wieku przedszkolnym obejmuje ono przygotowanie do nauki pisania z uwzględnieniem specyficznych trudności, jakie może powodować leworęczność. Celowi temu mogą służyć zajęcia stymulująco – korekcyjne; mają one z jednej strony aktywizować rozwój psychomotoryczny dziecka: funkcje percepcyjne, motoryczne i ich koordynację, z drugiej zaś strony korygować fragmentaryczne opóźnienia rozwojowe tych funkcji i zaburzenia ich integracji. Wyrównanie w ten sposób dysharmonii rozwojowych sprzyja uzyskiwaniu przez dziecko gotowości do nauki pisania i czytania.

Do szczegółowych celów zajęć stymulująco – korekcyjnych należą:
- pobudzanie rozwoju ruchowego dziecka, szczególnie zaś usprawnienie motoryki rąk, jest to uzasadnione faktem, że wiele dzieci leworęcznych jest właśnie mało sprawnych manualnie, a także tym, że czynność pisania lewą ręką stawia przed tymi dziećmi wyższe wymagania pod względem sprawności ruchowej;
- zachęcanie dzieci do rysowania i zajęć grafomotorycznych; dzieci leworęczne, jeśli są mało sprawne motorycznie , widząc słabe efekty swoich działań, lub jeśli zmuszane są siłą do rysowania prawą ręką, tracą wszelkie zainteresowanie tego typu zajęciami, pomimo zachęty nie chcą ich podejmować, a nawet zdarza się, że niechęć ta utrwala się na całe życie;
- rozwijanie percepcji wzrokowej i koordynacji wzrokowo – ruchowej poprzez zajęcia grafomotoryczne;
- kształcenie orientacji w lewej i prawej stronie schematu ciała i przestrzeni;
- kształcenie nawyków ruchowych związanych z kreśleniem linii pionowych i poziomych, okręgów;
- rozwijanie zdolności do kontrolowania i regulowania napięcia mięśniowego występującego podczas zajęć grafomotorycznych;
- kształcenie umiejętności rozluźniania napięcia mięśniowego i umiejętności odpoczynku.

Do szczegółowych celów zajęć wdrażających do pisania lewą ręką należy wykształcenie:
- prawidłowego uchwytu pióra,
- nawyków ruchowych związanych z postawą ciała, ułożeniem zeszytu, ręki i pióra podczas pisania lewą ręką;
- nawyków ruchowych mających związek z kierunkiem pisania od lewej ku prawej stronie.

Opisane zasady i cele postępowania z dzieckiem wyznaczają program działania wobec dziecka leworęcznego. Program ten musi być jednak formułowany indywidualnie w stosunku do każdego dziecka na podstawie danych, dotyczących nie tylko jego lateralizacji, ale całej osobowości. Nie można tego w praktyce oddzielić ani nie wolno tutaj niczego pomijać. Mamy bowiem do czynienia z jednostką, której wszystkie aspekty somatyczne, motoryczne i osobowościowe są ze sobą powiązane.

Ćwiczenia stymulująco – korekcyjne można podzielić na kategorie, które odpowiadają szczegółowym celom i zasadom pracy terapeutycznej z dzieckiem leworęcznym.

A. Ćwiczenia zmierzające do ustalenia dominacji jednej z rąk:
- ćwiczenia obu rąk (I cykl ćwiczeń oburęcznych),
- ćwiczenia umożliwiające wybór ręki dominującej (II cykl ćwiczeń obu i jednoręcznych),
- ćwiczenia ręki dominującej i utrwalanie jej roli wiodącej (III cykl ćwiczeń jednoręcznych).

B. Ćwiczenia rozwijające motorykę i ruchowo – słuchowe z metody dobrago startu:
- zabawy paluszkowe,
- zabawy manipulacyjne,
- zabawy konstrukcyjne,
- zabawy plastyczne.

C. Ćwiczenia pobudzające motywację do czynności grafomotorycznych, czyli „zabawa w rysowanie”:
- malowanie palcami,