Szukaj po nazwie

Cele:
1. Doprowadzenie dziecka do sprawności w czytaniu w zakresie wszystkich liter znajdujących się w polskim alfabecie w wieku nie późniejszym niż 5 – 6 rok życia.
2. Uchronienie dziecka przed frustracją związaną z nauka czytania poprzez zastosowanie imienia własnego dziecka jako nośnika wiedzy o piśmie oraz przez impulsy płynące od nauczyciela, a nie nauczania w dotychczasowym rozumieniu.
3. Wykształcenie u wychowanków postaw twórczych, pomagających pokonywać trudności poprzez inspirujący charakter zabaw i gier czytelniczych.

WSTĘP
Zdaniem dr I. Majchrzak kartka z własnym imieniem jest pierwszym spotkaniem dziecka z pismem. W imieniu jest zawarta ogromna moc. Jest ono symbolem naszej tożsamości. Wypowiedziane czy napisane jest źródłem wzruszenia dla dziecka. Dr I. Majchrzak uważa, że wystarczy przyporządkować imionom dzieci litery alfabetu, by były w stanie zrozumieć istotę pisma i przyswoić sobie umiejętność posługiwania się nim. Akt inicjacji to magiczny gest wprowadzający dziecko w świat pisma. Dziecko nagle doświadcza, że może być wyrażone za pośrednictwem pisma. Odbiera przekaz, że ono samo może być "napisane” i "przeczytane”, że ono samo niejako składa się z liter. I w tej formie zostaje wprowadzone w krąg komunikacji, której narzędziem jest pismo. Kartka z imieniem wprowadza je w świat znaczeń. Początkowe wzruszenie, jakiego dziecko doświadcza w zetknięciu się ze swoim imieniem, staje się impulsem rozbudzającym jego dyspozycje umysłowe prowadzące do umiejętności czytania.
Dlatego postanowiłam wykorzystać ten potencjał dzieci i idąc krok po kroku spróbować stworzyć program własny składający się z poszczególnych etapów i zabaw w nich zawartych wprowadzających dziecko w ten zaczarowany świat pisma.

I ETAPY W 3 – LATKACH

PAŹDZIERNIK
1. Inicjacja – napisanie każdemu dziecku na pasku kartonowym jego imienia w obecności dziecka. Litery pisane czerwonym flamastrem, pismem drukowanym, każda oddzielnie. Dokładne omówienie liter (np. kształt, liczba, wysokość itp.).Porównanie imienia dziecka ze swoim imieniem i imionami innych dzieci.
2. Oznakowanie - powtórne umieszczenie oznakowanych wizytówek z imionami dzieci na: ścianach, krzesełkach, w półkach szatni, w łazience, na szufladach indywidualnych w sali.

LISTOPAD
1. "Ściana pełna liter” – przypięcie na ścianie na wysokości wzroku dzieci całego alfabetu polskiego (39 liter). Litery zarówno drukowane jak i pisane, wielkie i małe, ponadto zmiękczenia jak i dwuznaki.
2. Sprawdzanie obecności – codzienne ustawianie się dzieci pod swoimi wizytówkami umieszczonymi na ścianach.
3. Zabawy na utrwalenie globalnej znajomości imienia swojego i kolegów (przykłady):

"Deszcz wizytówek”
Nauczycielka rozrzuca wizytówki dzieci w górę po całej sali. Dzieci
szukają swojego imienia.

"Spadające liście”
Nauczycielka rzuca kolejno po jednej wizytówce. Dziecko, które odgadnie czyja to wizytówka wręcza ją właścicielowi.

"Rozdajemy wizytówki”
Dzieci stoją w kole. Jedno w środku z piłką. Nauczycielka pokazuje imię, a dziecko z piłką zgaduje czyje to imię i rzuca piłkę do jego właściciela.

"Krąży, krąży moje imię”
Dzieci siedzą w kole. Nauczycielka podaje pierwszemu z brzegu dziecku jakieś imię. Wizytówka przechodzi z rąk do rąk, aż zatrzyma ją właściciel. Wówczas nauczycielka podaje następną wizytówkę.

"Kosz z wizytówkami”
Dzieci siedzą w gromadce. Nauczycielka trzyma na kolanach kosz z wizytówkami. Chętne dziecko wyjmuje z kosza dowolną wizytówkę. Jeśli odgadnie czyje to imię, oddaje je właścicielowi. Jeśli nie, odkłada imię do kosza i wraca na miejsce. Do nauczycielki podchodzi inne dziecko.