Szukaj scenariuszy

Scenariusze zajęć

1 i 3 maja

Zobacz 1 scenariusz

Zdrowie i zdrowe odżywianie (46 scenariuszy)

Święta Bożego Narodzenia (74 scenariusze)

Ekologia (61 scenariuszy)

Przyroda (60 scenariuszy)

Inne (469 scenariuszy)

Zobacz 965 scenariuszy

Porady specjalisty

Histeria przy zażywaniu lekarstw

Witam, moja pięcioletnia córka ogólnie nie sprawia problemów wychowawczych, ale ostatnio to się zaczęło zmieniać. Wcześniej nie bylo...

~ Ewelinawięcej

Okazywanie emocji przez dziecko

Jestem macochą sześciolatka. Od trzech lat obserwuję go, uczę zasad.Wszyscy go wcześniej rozpieszczali. Mimo zasad, które wprowadzam w życie, daję mu...

~ Olga Marlowięcej

Niepokojące zabawy dziecka

Dziecko podczas zabawy ma wciąż wypadki i katastrofy. Nie potrafi stworzyć scenariusza zabawy bez jakiejś tragedii - albo auta mają wypadki, albo samoloty...

~ Olga Marlowięcej

Funkcje i znaczenie zabawy dla rozwoju człowieka

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 |

Wincenty Okoń określa zabawę jako manifestację całej osobowości dziecka kilkuletniego, wchodzącego w założone kontakty ze swoim otoczeniem rzeczowym i ludzkim. Spełnia ona przy tym funkcje, które można określić jako: zabawę - uczenie się, zabawę - pracę i zabawę - aktywność społeczną.


W zabawie dziecko poznaje siebie, swoje mocne i słabe strony, opinie o sobie i własnych zdolnościach; poznaje własne emocje i porównuje je z reakcjami innych na tę samą sytuację. Poznaje reguły, prawa i obyczaje grupy, świat wokół siebie, prawa nim rządzące, rozwija różne formy aktywności językowej. Poznaje też różne formy ekspresji - taniec, ruch, muzykowanie, dramę, pantomimę, zabawę pędzlem i kolorami świata. Zabawa ma olbrzymie znaczenie dla rozwoju każdego dziecka, towarzyszy mu już od momentu jego narodzin i tak naprawdę jest obecna przez całe życie. Jest ona podstawowym czynnikiem, który wpływa na wszechstronny rozwój dziecka. Początkowo dziecko bawi się manipulując własnym ciałem, później przedmiotami, a następnie potrafi budować obrazy, scenografie np. do zabawy w dom. Dziecko stopniowo od zabawy samotnej (trzylatek) przechodzi do interakcji z innymi rówieśnikami (dzieci starsze).

Psychologowie od dawna próbowali zinterpretować zabawy. Istnieje wiele różnych teorii zabawy; pierwsza z nich stworzył Froebel; uważał on zabawę za przejaw potrzeby samowyrażania się dziecka. Poza nią istnieją m.in. teorie: wytchnienia po działalności niezabawowej, nadmiaru energii), ćwiczenia funkcji w celu przygotowania się do walki o byt, katartyczna, według której zabawa umożliwia sublimacje dążności antyspołecznych, przygotowania do pracy . Podstawowe teorie to: teoria atawizmu, nadmiaru energii i ćwiczenia przygotowawczego.

Według współczesnych poglądów zabawa pełni wiele różnych funkcji: umożliwiając zaspokojenie indywidualnych potrzeb i zainteresowań, jednocześnie ułatwia dziecku wchodzenie w życie społeczne, poznanie rzeczywistości i dostosowanie jej do własnych potrzeb. Teorię atawizmu przedstawił G. Stanley Hall, gdzie pisze, iż w zabawie dzieci pojawiają się kolejno czynności analogiczne do tych, które ludność podejmowała w toku swojego historycznego rozwoju. W zabawie dziecko wyładowuje też atawistyczne skłonności, które nie maja racji bytu we współczesnej cywilizacji, np. w bójkach zaspokajają instynkt walki.

Fryderyk Frobel uważał, że  „swobodna aktywność dziecka w zabawie sprzyja rozwojowi jego uczuć, woli i charakteru, a jednocześnie zaspakaja tendencję do działania instynktowego, do samowyrażania własnej psychiki.” (M.Przetacznik-Gierowska, 1979, s. 356). Do tych słów nawiązał H. Carr, dla którego zabawa  to „podnietę wzrastania”. Przypisał on także zabawie funkcję oczyszczającą, stąd jego teoria nosi nazwę teorii katarktycznej. H. Spencer pisał o teorii nadmiaru energii. Teorię tą próbował uzasadnić w świetle nauk przyrodniczych: „zwierzęta wysoko zorganizowane, a przede wszystkim istoty ludzkie zaspokajają bez trudu elementarne potrzeby życiowe, a nagromadzony nadmiar sił witalnych wyładowują w zabawach. Szczególnie wiele energii posiadają młodsze osobniki, które muszą walczyć o byt.”(M. Przetacznik-Gierowska, 1979, s. 355).

Teoria ćwiczenia przygotowawczego należy do Karola Groosa. Według niej celem zabawy jest ćwiczenie czynności przydatnych osobnikowi w życiu Teoria funkcji zastępczej i przyjemności funkcjonalnej Edwarda Clepareade’a stała się popularna w pierwszej poł. XX . Polega ona na „(...) daniu osobnikowi możliwości realizowania samego siebie, rozwinięcia swej osobowości, pójścia po linii największego swojego zainteresowania, w tych wypadkach, gdy tego nie może dokonać za pośrednictwem zajęć poważnych. Zabawa jest namiastką, zastępstwem działalności poważnej”. wychodzi z założenia, że „zasadniczym motywem zabawy jest przyjemność, jaką dziecko znajduje w swym działaniu, rezultat tej czynności jest zaś sprawą drugorzędną”.

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 |

Podziel się na:

Komentarze

avatar

Elwira 2012-10-25 16:20

Lubię spędzać czas z moim dzieckiem, szczególnie się bawić bo wtedy jest radosne. Jak jest ciepło chodzimy na spacery, na place zabaw ale jak jest brzydka pogoda to zabieramy malucha do jakichś sal zabaw. Ostatnio trafiliśmy do loopys world w gdańsku i byłam naprawdę pozytywnie zaskoczona. Panowała bardzo przyjemna atmosfera, było bardzo czysto. Poza tym obsługa była miła a dzieci wspólnie się bawiły. Atrakcji jest tam naprawdę mnóstwo. Każdy znajdzie coś dla siebie.

Dodaj komentarz

Imię:
kod:
Jeżeli nie widzisz tego obrazka kliknij odśwież i spróbuj ponownie
lub:
Treść komentarza:

  dodaj komentarz i zarejestruj mnie

  mam już konto w Portalu dodaj komentarz i zaloguj mnie