Przedszkole Dziecięcy Ogród Możliwości  realizuje Program wychowania przedszkolnego „Odkryjmy Montessori raz jeszcze”, nagrodzony w konkursie Ministerstwa Edukacji Narodowej na najlepszy program wychowania przedszkolnego.

„Jest przykładem kreatywnej aktualizacji pedagogicznego podejścia montessoriańskiego do edukacji przedszkolnej z jednoczesnym wdrażaniem go w nowych realiach społecznych, organizacyjnych i programowych. Uznanie wzbudziła integralna koncepcja wielostronnego wychowania i wspomagania rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym.” (MEN)

Dzieci pracują z pomocami rozwojowymi obejmującymi:

• bezpieczeństwo, adaptacja, integracja
• ćwiczenia praktycznego dnia
• kształcenie zmysłów
• edukacja matematyczna
• edukacja językowa
• wychowanie religijne
• wychowanie dla kultury życia
• wychowanie przez sztukę

Bezpieczeństwo, adaptacja, integracja
Istotnym kierunkiem naszej pracy wychowawczej jest skupienie uwagi na dziecku, jego potrzebach, możliwościach i zainteresowaniach.
Do najważniejszych potrzeb zaliczamy potrzebę szeroko pojętego bezpieczeństwa. Projektując działania, staramy się zapewnić dzieciom bezpieczeństwo w sensie fizycz­nym i psychicznym. Ustalamy razem zasady bezpiecznego przebywania w przedszkolu oraz uwrażliwia­my na sytuacje niosące bezpośrednie zagrożenie poza placówką.
W procesie adaptacji duży nacisk kładziemy na akceptację wszystkich dzieci, czyli przyjmowanie ich takimi, jakie są. Bez akceptacji tworzy się bariera między nauczycielem a dzieckiem, która uniemożliwia budowanie więzi i zaufania oraz utrudnia właściwą współpracę. Nie aprobujemy negatywnych zachowań dziecka, ale zawsze akceptujemy jego osobę.
W naszym przedszkolu integracja jest szeroko pojmowana. Dotyczy nie tylko dzieci, ale również rodziców. Stąd też liczne formy kontaktu z rodzicami, które mają pomóc w budowaniu pozytywnych relacji, np. spotkania integracyjne, udział we wspólnym przygotowywaniu i przeżywaniu uroczystości świątecznych, codzienne kontakty z rodzicami.

Ćwiczenia praktycznego dnia
Wiele czynności, które dziecko wykonuje w ramach ćwiczeń praktycznego dnia, dotyczy higieny i samoobsługi, np. mycie rąk, twarzy, zębów, dbałość o wygląd zewnętrzny, zachowanie w toalecie, właściwe zachowanie się przy stole, nakrywanie i sprzątanie po posiłkach, samodzielne ubieranie się i rozbieranie. Rezultatem usamodzielnienia się jest zaradność, czyli umiejętność wykonywania czynności bez pomocy dorosłych.
Staramy się tak przygotować otoczenie, by dostarczało motywacji i zachęty do swobodnego i samodzielnego podejmowania decyzji i działań.
Materiał do ćwiczeń praktycznego dnia jest bardzo urozmaicony. Służy często wyrabianiu koordynacji ruchowej, doskonaleniu małej motoryki i orientacji w przestrzeni. Stąd też częste działania związane z przelewaniem wody, przesypywaniem piasku, wiązaniem kokard, zapinaniem guzików, segregowaniem i układaniem różnorodnego materiału.
Uważamy, że aktywność ruchowa jest podstawą zdobywania wszelkich umiejętności i doświadczeń. Dzięki temu dziecko staje się samodzielne w myśleniu i działaniu.
Warto wspomnieć o ćwiczeniach ciszy – charakterystycznych w pedagogice Montessori. Inspirują one do skupienia uwagi, koncentracji i utrzymania koordynacji ruchów. Ćwiczenia dostosowujemy do potrzeb grupy i samopoczucia dzieci w danym dniu. Wśród ćwiczeń ciszy wyróżniamy: chodzenie po linii, okręgu, elipsie, bogaty wybór ćwiczeń opartych na zmysłach oraz ćwiczenia w „szukaniu drogi do środka”.
Istotę ćwiczeń praktycznego dnia dobrze ilustruje myśl Marii Montessori „Pomóż mi, żebym mógł zrobić to sam”.

Edukacja językowa
Wrażliwość na naukę czytania i pisania pojawia się u dziecka w wie­ku około 4 – 5 lat (tzw. wrażliwość na litery), natomiast około 6. roku życia kończy się wrażliwość języ­kowa.
Stwarzamy dziecku możliwość wielozmysłowego poznawania liter poprzez umieszczenie ich w bezpośrednim otoczeniu dziecka, aby mogło nimi manipulować i doświad­czać ich za pomocą bliskich zmysłów: wzroku, dotyku, słuchu w aktywnym działaniu, charakterystycz­nym dla małego dziecka.
W dziale kształcenia językowego znajduje się również materiał ułatwiający zrozumienie gramatyki. Służą temu symbole gramatyczne, za pomocą których dzieci rozróżniają i określają poszczególne części mowy. Wyróżniamy 10 symboli, każdy odnosi się do danej części mowy.
W naszej codziennej pracy korzystamy także z literatury dziecięcej, która wzbogaca słownictwo i rozwija umiejętność konstruowania swobodnych wypowiedzi. A dostęp do książek zgromadzonych w biblioteczkach w każdej sali to okazja do samodzielnego czytania przez dzieci.
Wiele miejsca poświęcamy również nauce języka angielskiego, w ramach zajęć indywidualnych oraz w grupie (nauczyciel przebywa z dziećmi przez kilkanaście godzin w tygodniu).

Edukacja matematyczna
Dziecko w wieku przedszkolnym jest na etapie myślenia konkretno-wyobrażeniowego, dlatego należy umożliwić mu zdobywanie doświadczeń związanych z liczbami na podstawie działań na konkretach.
Urozmaicony montessoriański materiał rozwojowy i inne zgromadzone przez nas pomoce dydaktyczne umożliwiają dzieciom klasyfikowanie, porównywanie, poznanie cyfr, systemu dziesiętnego, figur geometrycznych, naukę sprawnego liczenia oraz dokonywania prostych operacji matematycznych.

Kształcenie zmysłów
W zakres kształcenia zmysłów wchodzi:

• wzrok (ćwiczenia związane z kształtami, wielkościami, grubością, objętością, proporcjami, kierun­kami, odległościami, orientacją w przestrzeni);
• słuch (rozpoznawanie dźwięków, różnicowanie ich nasilenia i wysokości);
• dotyk (różnicowanie temperatury, kształtów, wielkości, ciężaru, szorstkości, faktury);
• smak (rozróżnianie smaków);
• węch (rozróżnianie zapachów).

Materiał rozwojowy zgromadzony w dziale kształcenia zmysłów prowadzi do rozwoju wrażliwości w tej dziedzinie, angażuje do działania, odpowiada zainteresowaniom dzieci, pobudza samodzielność, poma­ga w uświadomieniu, że każda praca powinna być zaplanowana, przygotowana, podzielona, przeprowa­dzona w określonej kolejności, a czasem wymaga współpracy z innymi.

Wychowanie dla kultury życia
Dział wychowanie dla kultury życia obejmuje wiedzę z zakresu geografii, biologii i historii. Maria Montessori uważała, że zadaniem wychowania jest rozwijanie w człowieku zdolności do odpowiedzialności za świat i zachowanie tego, co zostało mu powierzone. Mimo że informacje zgromadzone w tym dziale są różnorodne, dzieci potrafią je przyjąć i zrozumieć bez większych trudności.Dzieje się tak za sprawą montessoriańskiego materiału rozwojowego, który w przypadku działu wychowanie dla kultury życia jest bardzo rozbudowany.

Wychowanie przez sztukę
W codziennej pracy dużo uwagi poświęcamy takiemu aranżowaniu otoczenia dziecka, by miało ono warunki do wzbogacania swojej wyobraźni i przeżyć. Uwrażliwiamy na wartości estetyczne poprzez różnorakie działania wchodzące w zakres tzw. wychowania przez sztukę. Mamy na uwadze istotę samego procesu tworzenia, która na tym etapie tworzenia bywa niejednokrotnie ważniejsza od rezultatu.

Proponujemy liczne działania plastyczno-konstrukcyjne, wykorzystując metody zadań inspirowanych oraz swobodnej ekspresji. Często inspiracją do tworzenia staje się muzyka, literatura, przyroda. Prace plastyczne dzieci stają się elementami dekoracji sal i korytarzy. Kilka razy w ciągu roku organizujemy na terenie przedszkola tematyczne wystawy prac plastycznych.

W ramach wychowania przez sztukę staramy się uwrażliwiać dzieci na kontakt z muzyką. Wśród codziennych działań dostrzegamy zainteresowanie zabawami muzycznymi, tanecznymi, aktywnym słuchaniem muzyki, ćwiczeniami inspirującymi swobodną twórczość. Dzieci lubią słuchać muzyki odtwarzanej z płyt, jak również granej przez muzyków zapraszanych do przedszkola.

Wychowanie religijne
Religia to doświadczanie miłości. Dzieci mają możliwość poznawania i zgłębiania świata wartości uniwersalnych − dobra, piękna, prawdy i miłości, które są ważne niezależnie od wyznania. Uczą się dostrzegania wartości w postępowaniu swoim i innych ludzi oraz dokonywania właściwych wyborów. Są zachęcane do przedstawiania wartości i identyfikowania się z nimi, również poprzez ich przeżywanie i ekspresję plastyczną. Często pięknie przedstawiają w pracach plastycznych pojęcia abstrakcyjne, które z pozoru wydają się trudne do zrozumienia.
Kącik religijny oraz treści, które są w nim zgłębiane, dają dzieciom nie tylko możliwość wzrostu duchowego, ale również prowokują do podejmowania „dziecięcego filozofowania”. W przedszkolu prowadzimy dyskusje, podczas których staramy się poruszać różne tematy – zarówno te proste i bliskie, jak i te trudne, na które dziecko chce znaleźć odpowiedź. Wspólne filozofowanie pozwala czynić postępy w rozwoju umiejętności związanych z krytycznym myśleniem i dociekaniem prawdy. Jest to element wychowania moralnego, które wchodzi w skład szeroko pojętej religijności.