Szukaj po nazwie

W licznych badaniach udowodniono, że aktywność fizyczna winna być rozwijana od najwcześniejszego okresu rozwoju o od najniższego szczebla edukacji. Dziecko przedszkolne jest w stanie przyswoić sobie wiele umiejętności ruchowych jednocześnie, przy czym w tym wieku występuje już określony stopień harmonii i płynności ruchów oraz poczucie rytmu.

MOTTO :
Dawać zdrowie i radość poprzez gry
w słońcu i na powietrzu, poprzez te gry
wychowywać w służbie wielkich ideałów ludzkości
Henryk Jordan
„Chowanna” nr3/1945, W-wa.

Charakterystyczna dla dziecka w wieku przedszkolnym jest częsta zmiana przedmiotu zainteresowania i rodzaju zajęć ruchowych, co wiąże się z niską zdolnością do koncentracji na jednej czynności ruchowej. U dziecka w wieku przedszkolnym zdobywaniu umiejętności nowych ruchów towarzyszy radość z osiągniętego sukcesu motorycznego oraz pamięć ruchowa, a także łatwość szybkiego uczenia się.

W kształtowaniu i promowaniu rozwoju sprawności ruchowej dziecka istotną rolę pełnią wzorce społeczne środowiska rodzinnego i rówieśniczego, odpowiednia atmosfera oraz postawa akceptująca rodziców i wychowawców. Prawidłowy poziom sprawności ruchowej dziecka przedszkolnego zależy zarówno od zdrowia fizycznego i dobrego samopoczucia, jak i od zdrowia psychicznego. Systematyczne podnoszenie sprawności ruchowej wiąże się z wszechstronnym rozwojem fizycznym i psychicznym. Wpływa pozytywnie na kształtowanie osobowości i takich cech, jak: samodzielność, opanowanie, umiejętność skupienia uwagi, wytrwałość w pokonywaniu przeszkód. Jak wykazują badania, obserwacje, dziecko o obniżonej sprawności ruchowej, słabe fizycznie jest kapryśne, lękliwe, często smutne, a przede wszystkim niechętne do wszelkich działań typowych dla jego wieku. I odwrotnie - dziecko zdrowe, sprawne ruchowo, dobrze rozwinięte fizycznie jest najczęściej pogodne, radosne, wykazuje dużą aktywność poznawczą.

Przebywanie i ruch na świeżym powietrzu jest czynnikiem ułatwiającym przyswojenie pokarmu i przywrócenie organizmowi pełnej gotowości do nowego działania. Przykładem tego jest fakt, że dzieciom w okresie wakacji przybywa kilka centymetrów wzrostu, co jest efektem przebywania na świeżym powietrzu, podejmowania zabaw ruchowych, które przyczyniają się do przyspieszenia przemiany materii. To z kolei zwiększa zapotrzebowanie organizmu na bardziej urozmaicony pokarm, bogatszy w witaminy i minerały.

Wszelkie czynniki zewnętrzne, a więc także zajęcia ruchowe, wpływają na organizm dziecka tym efektywniej, im jest ono młodsze. U dziecka w wieku przedszkolnym dostrzegamy pewną równowagę w zakresie wszystkich elementów wychowania związanych z harmonijnym rozwojem psychicznym i fizycznym. W okresie szkolnym pojawiają się czynniki naruszające tę równowagę. Większy nacisk kładzie się na kształceniu umysłowym dziecka, co odbywa się ze szkodą dla wychowania fizycznego. W konsekwencji doprowadza to u dziecka w wieku szkolnym do pogorszenia się sprawności ruchowej i do tak często występujących wad postawy.

SPRAWNOŚĆ RUCHOWA DZIECKA PRZEDSZKOLNEGO

Jednym ze środków przeciwdziałających obniżonej sprawności ruchowej dziecka jest przyzwyczajanie go już w wieku 4-6 lat do podnoszenia swej sprawności poprzez branie aktywnego udziału w ćwiczeniach, zabawach i zajęciach ruchowych.

Pewne nawyki nabyte w wieku przedszkolnym zachowuje się bardzo długo, nawet w dojrzałym życiu. Ruchy wyćwiczone w dzieciństwie pozostają w „pamięci” dłużej niż tekst wyuczony pamięciowo. Rozwój fizyczny dziecka przedszkolnego nie przebiega równomiernie w poszczególnych latach jego życia. Mięśnie dziecka zawierają więcej wody, a mniej białka i substancji stałej niż mięśnie człowieka dorosłego. Są delikatne, luźno przyczepione do kości. Dlatego też dzieci szybciej się męczą niż dorośli. Męczy je siedzenie w jednej pozycji i brak możliwości ruchu. Jednak to samo dziecko zmęczone dłuższym przebywaniem w jednej pozycji, gdy znajdzie się w miejscu, w którym swobodnie może się bawić, szybko odzyskuje energię i wesołość.