Szukaj po nazwie

Szukaj w swojej okolicy

Ostatnio ocenione placówki

Publiczne Przedszkole w Złoczewie

Złoczew

Dyrekcja wraz z personelem w godzinach pracy załatwia prywa...

Ocena: 1.7/5

więcej

Żłobek BAMBINO

Warszawa

To był jedyny żłobek w okolicy, który spełnił moje ocz...

Ocena: 5/5

więcej

Przedszkole " NASZE SKARBY"

Kraków

Superanckie przedszkole! Dużo zajęć, dużo wyjść, dużo...

Ocena: 4.8/5

więcej
Wszystkich ocen: 2751 (średnia: 4.32)

Najwyżej oceniane placówki

Przedszkole " NASZE SKARBY"

ul. oś. Dywizjonu 303 22b

31-873 Kraków

Ocena: 4.8/5

więcej

Polsko-Angielskie Przedszkole Bright Child

ul. Przemysłowa 4 459

30-701 Kraków

Ocena: 5/5

więcej

Porady specjalisty

Awans zawodowy nauczyciela

Witam. Mam czteroletni staż pracy w przedszkolu niepublicznym jako nauczyciel. Posiadam tytuł magistra pedagogiki społecznej i terapii pedagogicznej. Czy w...

~ margowięcej

Moja córka nie chce jeść w przedszkolu.

Moja 3-letnia córka nie chce jeść w przedszkolu. Tzn wczesniej jadła bardzo dobrze, nawet babki w przedszkolu chwaliły itp. Dopóki nie...

~ Joannawięcej

Tytuł licentata wystarczy do awandu zawodowego?

Witam, Mam pytanie dotyczące awansu zawodowego nauczyciela wychowania przedszkolnego. Czy licencjat jest wystarczającym wykształceniem aby zdobyć awans...

~ Magdawięcej

Metoda E. Gruszczyk - Kolczyńskiej

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 |

Dziecko musi wiedzieć, że:

  • każdy grający ma swego przedstawiciela w postaci pionka, którym można skakać po płytkach chodniczka;
  • grający rzucają przemiennie kostką, liczą kropki, przesuwają swoje pionki o tyle płytek do przodu, ile kropek wyrzucą na kostce;
  • trzeba szybko policzyć kropki i nie mylić się, warto też sprawdza, czy inni się nie pomylili;
  • pod koniec wyścigu należy wyrzucić dokładnie tyle kropek na kostce, ile płytek ma do przejścia pionek, aby przekroczyć linię mety. Jeżeli kropek jest więcej trzeba czekać.
  • Wygrywa ten, kto pierwszy przekroczy linię mety.
  • Instrukcje i reguły określane są podczas wspólnego rysowania planszy (do każdej gry zawsze rysujemy nową planszę). Dorosły na początku jest osobą wiodącą, pokazuje jak należy konstruować grę – ścigankę i jak należy się zachować podczas rywalizacji.

Ad. 2. Gry - opowiadania są rodzajem gier-ściganek. Każda gra – to inne opowiadanie. Schemat jest podobny: po wytyczonej trasie ścigają się zwierzęta, osoby, pojazdy itp. Sposób konstruowania wszystkich gier-opowiadań jest podobny. Trzeba:

  • narysować trasę wyścigu – odpowiednio długi chodniczek, i odmierzyć na nim płytki, a potem określić miejsce startu i metę;
  • ustalić, kto będzie się ścigał;
  • pomyśleć o pułapkach i premiach: zaplanować je i w sposób czytelny oznaczyć na trasie wyścigu.

Przygody w każdej grze są inne, chociaż wszystkie mają cech pułapek i premii. Dzieci negocjują reguły, których mają zamiar przestrzegać w czasie gry. Konstruowanie tych gier to również ćwiczenia intensywnie rozwijające mowę, okazja do rozumowania przyczynowo – skutkowego, nauka kodowania informacji, lepsze rozumienie aspektu porządkowego i kardynalnego liczby naturalnej. Układanie gier – opowiadań musi trwać jakiś czas. Im dzieci młodsze, tym dłużej są nimi zafascynowane.

Ad. 3. Przejście do tego etapu musi być łagodne. Na początku tego etapu gry są jeszcze z otoczką beletrystyczną, ale uwaga zostaje już przesunięta na czynności matematyczne. W każdej następnej grze jest coraz mniej opowiadania, zwiększa się zakres czynności matematycznych. Pułapki i premie, które do tej pory miały postać przygód teraz wymagać będą:

  • analizowania rytmu liczenia, aby spostrzec cechy układu dziesiątkowego, a potem umieć z niego skorzystać;
  • doliczania lub odliczania i coraz sprawniejszego dodawania lub odejmowania, a także praktycznego stosowania własności dodawania i odejmowania;
  • podwajania lub rozdzielania po kilka;
  • coraz sprawniejszego mnożenia i dzielenia;
  • analizowania działań arytmetycznych po to, aby lepiej i szybciej przewidzieć wynik;
  • stosowania schematów graficznych dla pokazania, w jaki sposób pionek przesuwał się po chodniczku liczbowym lub po osi liczbowej;
  • układania obiektów po kolei i numerowania ich, a także dopasowywania dwóch uporządkowanych szeregów w podany sposób;
  • szybkiego ustalania miejsca wybranej liczby w szeregu liczbowym.

Układanie gier, w których występują takie czynności matematyczne, sprawia więcej kłopotów. Rzadko zdarza się więc, by dziecko wymyśliło grę o interesującym wątku matematycznym. Ucząc dzieci tworzenia wariantów gier z czynnościami matematycznymi trzeba organizować serie zajęć.

 

Każda taka seria obejmuje:

  • konstruowanie nowej gry – dorosły jest tu wiodący, dziecko mu pomaga;
  • rozgrywanie ułożonej gry (w przeciwieństwie do gier - opowiadań można ją rozegrać kilkakrotnie na tej samej planszy);
  • tworzenie różnych wariantów gry – dziecko jest tutaj wiodące, dorosły wspiera je i pomaga;
  • rozgrywanie ułożonego przez dziecko wariantu gry.

Niezwykle ważne są czynności kończące grę. Sporo tu liczenia – trzeba ustalić ile grający zdobyli punktów, porównać ich liczebność, ustalić, kto ma więcej, kto mniej i o ile. Zakres liczenia bywa szeroki. W zależności od rzeczywistych kompetencji dziecka obliczenia te można realizować na następujących czterech poziomach:
Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 |

Podziel się na:

Dodaj komentarz

Imię:
kod:
Jeżeli nie widzisz tego obrazka kliknij odśwież i spróbuj ponownie
lub:
Treść komentarza:

  dodaj komentarz i zarejestruj mnie

  mam już konto w Portalu dodaj komentarz i zaloguj mnie