Szukaj po nazwie

Szukaj w swojej okolicy

Ostatnio ocenione placówki

Integracyjny Żłobek „Promyk Słońca”

Wrocław

Witam,
Mam zupełnie inne doświadczenia od mojej prz...

Ocena: 3.8/5

więcej

Prywatne Przedszkole Playschool

Łódź

W tej placówce moje dziecko naturalnie i szybko przyswaja j...

Ocena: 5/5

więcej

Niepubliczne Przedszkole Bielanek

Bielany Wrocławskie

Nowo otwarte przedszkole Bielanek jest doskonale zorganizowa...

Ocena: 5/5

więcej
Wszystkich ocen: 2381 (średnia: 4.32)

Najwyżej oceniane placówki

Polsko-Angielskie Przedszkole Bright Child

ul. Przemysłowa 4 459

30-701 Kraków

Ocena: 5/5

więcej

Przedszkole " NASZE SKARBY"

ul. oś. Dywizjonu 303 22b

31-873 Kraków

Ocena: 4.9/5

więcej

Porady specjalisty

Jak mam reagować na zachowania mojego pięcioletniego syna?

Mały ostatnio jest nie do wytrzymania. Nie reaguje na polecenia, momentami jest agresywny, nie słucha się kompletnie, kiedy próbuję mu coś...

~ agnieszkawięcej

Zmiany zachowania u dziecka po pobycie w żłobku

Dziecko, 2 lata 7 miesięcy, nigdy nie ssalo smoczka, po pobycie w żłobku mały ssie kciuk, nie chce jeść. W żłobku stał się płaczliwy. Czy można poprosić o...

~ halinawięcej

Samotnie wychowująca matka a rejonizacja

Witam, jestem matką samotnie wychowującą 4 letnie dziecko. Ze względu na warunki finansowe oraz brak alimentów mieszkam z rodzicami w niewielkiej...

~ Magdalenawięcej

Metoda E. Gruszczyk - Kolczyńskiej

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 |

Dziecko musi wiedzieć, że:

  • każdy grający ma swego przedstawiciela w postaci pionka, którym można skakać po płytkach chodniczka;
  • grający rzucają przemiennie kostką, liczą kropki, przesuwają swoje pionki o tyle płytek do przodu, ile kropek wyrzucą na kostce;
  • trzeba szybko policzyć kropki i nie mylić się, warto też sprawdza, czy inni się nie pomylili;
  • pod koniec wyścigu należy wyrzucić dokładnie tyle kropek na kostce, ile płytek ma do przejścia pionek, aby przekroczyć linię mety. Jeżeli kropek jest więcej trzeba czekać.
  • Wygrywa ten, kto pierwszy przekroczy linię mety.
  • Instrukcje i reguły określane są podczas wspólnego rysowania planszy (do każdej gry zawsze rysujemy nową planszę). Dorosły na początku jest osobą wiodącą, pokazuje jak należy konstruować grę – ścigankę i jak należy się zachować podczas rywalizacji.

Ad. 2. Gry - opowiadania są rodzajem gier-ściganek. Każda gra – to inne opowiadanie. Schemat jest podobny: po wytyczonej trasie ścigają się zwierzęta, osoby, pojazdy itp. Sposób konstruowania wszystkich gier-opowiadań jest podobny. Trzeba:

  • narysować trasę wyścigu – odpowiednio długi chodniczek, i odmierzyć na nim płytki, a potem określić miejsce startu i metę;
  • ustalić, kto będzie się ścigał;
  • pomyśleć o pułapkach i premiach: zaplanować je i w sposób czytelny oznaczyć na trasie wyścigu.

Przygody w każdej grze są inne, chociaż wszystkie mają cech pułapek i premii. Dzieci negocjują reguły, których mają zamiar przestrzegać w czasie gry. Konstruowanie tych gier to również ćwiczenia intensywnie rozwijające mowę, okazja do rozumowania przyczynowo – skutkowego, nauka kodowania informacji, lepsze rozumienie aspektu porządkowego i kardynalnego liczby naturalnej. Układanie gier – opowiadań musi trwać jakiś czas. Im dzieci młodsze, tym dłużej są nimi zafascynowane.

Ad. 3. Przejście do tego etapu musi być łagodne. Na początku tego etapu gry są jeszcze z otoczką beletrystyczną, ale uwaga zostaje już przesunięta na czynności matematyczne. W każdej następnej grze jest coraz mniej opowiadania, zwiększa się zakres czynności matematycznych. Pułapki i premie, które do tej pory miały postać przygód teraz wymagać będą:

  • analizowania rytmu liczenia, aby spostrzec cechy układu dziesiątkowego, a potem umieć z niego skorzystać;
  • doliczania lub odliczania i coraz sprawniejszego dodawania lub odejmowania, a także praktycznego stosowania własności dodawania i odejmowania;
  • podwajania lub rozdzielania po kilka;
  • coraz sprawniejszego mnożenia i dzielenia;
  • analizowania działań arytmetycznych po to, aby lepiej i szybciej przewidzieć wynik;
  • stosowania schematów graficznych dla pokazania, w jaki sposób pionek przesuwał się po chodniczku liczbowym lub po osi liczbowej;
  • układania obiektów po kolei i numerowania ich, a także dopasowywania dwóch uporządkowanych szeregów w podany sposób;
  • szybkiego ustalania miejsca wybranej liczby w szeregu liczbowym.

Układanie gier, w których występują takie czynności matematyczne, sprawia więcej kłopotów. Rzadko zdarza się więc, by dziecko wymyśliło grę o interesującym wątku matematycznym. Ucząc dzieci tworzenia wariantów gier z czynnościami matematycznymi trzeba organizować serie zajęć.

 

Każda taka seria obejmuje:

  • konstruowanie nowej gry – dorosły jest tu wiodący, dziecko mu pomaga;
  • rozgrywanie ułożonej gry (w przeciwieństwie do gier - opowiadań można ją rozegrać kilkakrotnie na tej samej planszy);
  • tworzenie różnych wariantów gry – dziecko jest tutaj wiodące, dorosły wspiera je i pomaga;
  • rozgrywanie ułożonego przez dziecko wariantu gry.

Niezwykle ważne są czynności kończące grę. Sporo tu liczenia – trzeba ustalić ile grający zdobyli punktów, porównać ich liczebność, ustalić, kto ma więcej, kto mniej i o ile. Zakres liczenia bywa szeroki. W zależności od rzeczywistych kompetencji dziecka obliczenia te można realizować na następujących czterech poziomach:
Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 |

Podziel się na:

Dodaj komentarz

Imię:
kod:
Jeżeli nie widzisz tego obrazka kliknij odśwież i spróbuj ponownie
lub:
Treść komentarza:

  dodaj komentarz i zarejestruj mnie

  mam już konto w Portalu dodaj komentarz i zaloguj mnie