Dzieci przebrane za drzewa, śpiewają dowolną piosenkę o wiośnie.

Narrator: (W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego.)
Wiejską dróżką, w sukni nowej , idzie wiosna kolorowa.
Wystrojona i pachnąca, lekko ziemię, różdżką trąca.
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa:

Dziewczynka przebrana za wiosnę:
Idę sobie, idę śmiało, chociaż chłodem mi powiało.
Ale jedna na to rada: zimie odejść już wypada!
Może się obrazi siostra, ale była ciut za ostra.
Teraz niech odpocznie sobie, a ja tu porządki zrobię.

Narrator:
Tak śpiewając, szła przez kraje, a za wiosną młode gaje,

Wszystko kwitnie dookoła i za wiosną cicho woła:

Dzieci:
Wiosno, wiosenko zatrzymaj się, nie idź tak prędko- prosimy cię.
Ogrzej nas słonkiem, podlej ciepłym deszczem,
Nie odchodź stąd jeszcze!

Narrator
Wiosna tylko się zaśmiała i z daleka pomachała,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Dzieci śpiewają dowolną  piosenkę o lecie

Narrator: (W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego.)
Wiejską dróżką, w sukni nowej, idzie lato kolorowe.
Wystrojone i pachnące, lekko pola różdżką trąca.
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa:

Dziewczynka przebrana za lato:
Idę sobie, idę śmiało żeby chłodem już nie wiało.
Niech słoneczko mocno grzeje i wiatr ciepły znów powieje.
Niech na polach łany zbóż, można kosić będzie już.
A kto wypoczywać chce – słonkiem może cieszyć się!

Narrator:
Tak śpiewając, szło przez świat, a za latem każdy kwiat,
Motyl, pszczoła i biedronka, trawa, pole, las i łąka.

Dzieci:
Lato, lato zatrzymaj się, nie idź tak prędko – prosimy cię.
Ogrzej nas słonkiem, podlej ciepłym deszczem,
Nie odchodź stąd jeszcze!

Narrator
Lato tylko się zaśmiało i z daleka pomachało,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Dzieci śpiewają dowolną  piosenkę o jesieni

Narrator: (W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego.)

Wiejską dróżką, w sukni nowej, idzie jesień kolorowa.
Wystrojona i pachnąca, lekko ziemię różdżką trąca.
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa:

Dziewczynka przebrana za jesień
Idę sobie, idę śmiało żeby chłodem trochę wiało.
Niech słoneczko tak nie grzeje i wiatr zimny znów powieje.
Niech owoce i warzywa każdy prędko, chętnie zrywa,
To wiadomo o jesieni, że się kolorami mieni!

Narrator
Tak śpiewając, szła przez świat, za jesienią wrzosu kwiat,
Kosz owoców i warzywa. Wszystko jesień prosi, wzywa:

Dzieci
Jesień, jesieni, zatrzymaj się, nie idź tak prędko – prosimy cię.
Otul nas wiatrem, podlej chłodnym deszczem,
Nie odchodź stąd jeszcze!

Narrator
Jesień tylko się zaśmiała i z daleka pomachała,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Dzieci śpiewają dowolną  piosenkę o zimie

Narrator: (W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego.)

Wiejską dróżką, mroźna cała, idzie prędko zima biała
Wystrojona w płatki śniegu, różdżką trąca ziemię w biegu,
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa:

Dziewczynka przebrana za zimę
Idę sobie, idę śmiało, bo już chłodem tu powiało.
Zaraz w bieli będzie świat, nie urośnie żaden kwiat.
Białym puchem sypię właśnie i niech wszystko wokół zaśnie…
Teraz mroźno być już ma, bo króluję teraz ja!