Szukaj po nazwie

Szukaj w swojej okolicy

Ostatnio ocenione placówki

Publiczne Przedszkole w Złoczewie

Złoczew

Dyrekcja wraz z personelem w godzinach pracy załatwia prywa...

Ocena: 1.7/5

więcej

Żłobek BAMBINO

Warszawa

To był jedyny żłobek w okolicy, który spełnił moje ocz...

Ocena: 5/5

więcej

Przedszkole " NASZE SKARBY"

Kraków

Superanckie przedszkole! Dużo zajęć, dużo wyjść, dużo...

Ocena: 4.8/5

więcej
Wszystkich ocen: 2742 (średnia: 4.32)

Najwyżej oceniane placówki

Przedszkole " NASZE SKARBY"

ul. oś. Dywizjonu 303 22b

31-873 Kraków

Ocena: 4.8/5

więcej

Polsko-Angielskie Przedszkole Bright Child

ul. Przemysłowa 4 459

30-701 Kraków

Ocena: 5/5

więcej

Porady specjalisty

Awans zawodowy nauczyciela

Witam. Mam czteroletni staż pracy w przedszkolu niepublicznym jako nauczyciel. Posiadam tytuł magistra pedagogiki społecznej i terapii pedagogicznej. Czy w...

~ margowięcej

Moja córka nie chce jeść w przedszkolu.

Moja 3-letnia córka nie chce jeść w przedszkolu. Tzn wczesniej jadła bardzo dobrze, nawet babki w przedszkolu chwaliły itp. Dopóki nie...

~ Joannawięcej

Tytuł licentata wystarczy do awandu zawodowego?

Witam, Mam pytanie dotyczące awansu zawodowego nauczyciela wychowania przedszkolnego. Czy licencjat jest wystarczającym wykształceniem aby zdobyć awans...

~ Magdawięcej

Problem integracji dzieci upośledzonych umysłowo - propozycje rozwiązań

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
Problem integracji dzieci upośledzonych umysłowo - propozycje rozwiązań

Ostatnio dużo mówi się o integracji, wiele też robi się w kierunku urzeczywistnienia idei społecznej integracji. Stała się ona nowym i modnym nurtem pedagogiczno-społecznym, nurtem, który nieść ma ze sobą korzyści i szeroko pojętą pomoc dla ludzi niepełnosprawnych.


Termin integracja wywodzi się z łacińskiego słowa integratio, co oznacza: nietknięty, cały. Wiele słowników podaje, że integrację charakteryzuje scalanie się, zespalanie grup społecznych w całość. Można założyć, że istotą integracji społecznej jest współistnienie ludzi w ramach jednej grupy (Lausch-Żuk, 1996).

Integracja społeczna w przypadku osób niepełnosprawnych – to włączanie ich do życia, zespalanie z innymi, przy pełnej akceptacji rodziny, najbliższego środowiska, społeczeństwa. Integracja ma na celu stworzenie osobom niepełnosprawnym takich warunków życiowych, by mogli, na miarę swych możliwości, włączyć się w grupę osób zdrowych i aby niepełnosprawność nie decydowała o ich powodzeniu w kontaktach międzyludzkich. Analizując zjawisko integracji społecznej można wyłonić szereg jej ujęć, zezwalających wymienić wiele rodzajów integracji.

Powszechne rozumienie integracji społecznej osób z niepełnosprawnościami z pełnosprawnymi zakłada możliwie pełne i aktywne uczestnictwo osób z niepełnosprawnościami w życiu społecznym i to we wszystkich jego obszarach (Lausch – Żuk). Przyjmując założenie, że wszystkie zjawiska społeczne można rozpatrywać w aspekcie struktur formalnych i nieformalnych, przyjrzyjmy się integracji na poziomie tych dwóch struktur.

Integracja na poziomie struktur formalnych mówi o współuczestnictwie niepełnosprawnych z pełnosprawnymi, nie wnikając jednak głębiej w jej zasady i treść. Z punktu widzenia psychologicznego i pedagogicznego właśnie zasady współuczestniczenia w życiu społecznym oraz treści wspólnego działania są dla życia i rozwoju człowieka najważniejsze.
To one właśnie stanowią o wartości osobistych doświadczeń i wyznaczają kierunek rozwoju osobowości. Można bowiem być zintegrowanym formalnie, tzn. uczęszczać do wspólnej szkoły, zakładu pracy, wykonywać podobne zadania, ale równocześnie nie być zintegrowanym na poziomie nieformalnym, czyli praktycznie oprócz układu formalnego pozostawać nadal poza grupą osób pełnosprawnych. Gdyby więc ująć integrację społeczną na kontinuum "izolacja - integracja", integracja na poziomie formalnym zajęłaby pozycję środkową (izolacja – integracja formalna – integracja właściwa). W takim ujęciu izolacja oznacza brak szansy na integrację , natomiast integracja formalna stwarza już takie szanse, ponieważ daje możliwość do nawiązania kontaktów, może więc prowadzić do integracji – zwanej tutaj – integracją właściwą, to znaczy takiej, gdzie dążenia do bycia razem występują w obu grupach, czyli w grupach niepełnosprawnych, jak i pełnosprawnych, w układzie formalnymi i nieformalnym (Lausch-Żuk).

Podobną propozycję ujęcia integracji zaproponowała Bleidick  za: Krauze, 1998) "integracja to subiektywne i rzeczywiste włączenie upośledzonych w społeczną organizację nieupośledzonych, będące wynikiem różnych możliwości, rozciągających się pomiędzy polem pełnego przyjęcia a polem pełnej izolacji". Efektem tego ujęcia jest założenie istnienia zróżnicowanych stopni integracji. Jednak dotychczasowe doświadczenia różnych przedsięwzięć integracyjnych wskazują na zjawisko przejawiania aktów integracji ograniczających się do kontaktów powierzchownych, organizowanych w ramach instytucji "akcji na rzecz integracji" (np. imprez okolicznościowych). Brak jednak dowodów na istnienie wymienionej tzw. integracji właściwej, która dotyczyłaby głębszych kontaktów, np. przyjaźni, autentycznej wspólnocie dążeń, w kontaktach emocjonalnych (związkach osób pełnosprawnych z osobami z niepełnosprawnościami).

Inni autorzy przedstawiają podobne refleksje akcentując brak tzw. kontaktów prywatnych między obydwiema grupami. Twierdzą oni, że wysiłki na rzecz integracji dotyczą nieustannego stwarzania szans, możliwości, natomiast nie gwarantują prawdziwie bliskich i trwałych kontaktów (Krauze, 2000; Gustavssoni Zakrzewska–Manterys, 1997; Dąbrowska, 1999; Maciarz, 1999).

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |

Podziel się na:

Dodaj komentarz

Imię:
kod:
Jeżeli nie widzisz tego obrazka kliknij odśwież i spróbuj ponownie
lub:
Treść komentarza:

  dodaj komentarz i zarejestruj mnie

  mam już konto w Portalu dodaj komentarz i zaloguj mnie