Projekt „Przedstawienie teatralne”

Projekt „Przedstawienie teatralne”

Korzyści wynikające z przeprowadzenia „Metody projektu” w przedszkolu.

Dzieci w wieku przedszkolnym charakteryzuje spontaniczna aktywność a ich psychika jest szczególnie plastyczna i podatna na oddziaływania edukacyjne. Badania psychologiczne wykazały, że praktyczne działania stanowią podstawę wyższych czynności psychicznych. Należy zatem wyzwalać u dzieci wielostronną aktywność, a czynności umysłowe łączyć z działaniami manipulacyjno - ruchowymi i werbalnymi. Dzieci mają naturalną potrzebę wyrażania się w różnych formach ekspresji: w mowie, ruchu, geście, rysunku, śpiewie. Pojawia się u nich wtedy naturalna ciekawość i skłonność do badania otoczenia. Metoda projektu opiera się na praktycznym działaniu dotyczącym realizacji jakiegoś zadania- projektu, zaproponowanego przez uczniów lub nauczyciela. Może on powstać w przypadku przedszkola z inicjatywy dzieci przy dużej pomocy ze strony nauczyciela. Metoda oparta na przekonaniu „dobrej nauki” poprzez zabawę i pracę (podobnie jak w pedagogice freinetowskiej) .Zatem projekt to po prostu „cykl zaprojektowanych działań, związanych z realizacją treści podstaw programowych, które są realizowane przez dużą grupę uczniów indywidualnie lub w zespołach.

Przeprowadzony przeze mnie projekt „Przedstawienie teatralne” miał na celu wyposażanie dziecka w wiedzę o teatrze, nabycie umiejętności czystej, poprawnej wymowy, właściwej modulacji i siły głosu. Pomagał dzieciom we wzmacnianiu pozytywnego obrazu samego siebie, współpracy w grupie i odpowiedzialności za efekt końcowy. Uwrażliwiał dzieci na sztukę. Dzieci zamieniły się w aktorów, scenografów, był też reżyser. Powstało przedstawienie pt: „Wielki bal” na podstawie bajki „Kopciuszek”. Prezentacja ta, lepiej niż zajęcie otwarte, pokazała umiejętności dzieci -czytanie, zdolności plastyczne czy umiejętność współpracy.

Zgodnie z proponowaną przez J. Harris Helm strukturą, pracę nad realizacją mojego projektu podzieliłam na trzy etapy:

I.Etap pierwszy – wprowadzenie tematu:
1.Wyjazd do teatru na spektakl pt. „Amelka, bóbr i król na dachu”.
2.„W teatrze” rozmowa połączona z przygotowaniem nowej siatki pojęć.
3.Dziecko gościem w teatrze- cykl zajęć wprowadzających.

II.Etap drugi – aktywność badawcza dzieci:
1.Wybór sztuki do inscenizacji
2.Przygotowanie scenografii do zaplanowanego przedstawienia.
3.Ustalenie obsady do zaplanowanego przedstawienia.
4.Spotkanie z ekspertem.
5.Przygotowanie zaproszeń i biletów do teatru.
6.Próba generalna przed zaplanowanym przedstawieniem.

III.Etap trzeci – zakończenie projektu:
1.Przedstawienie w wykonaniu dzieci.
2.Podsumowanie  projektu.

Dzieci realizując projekt „Przedstawienie teatralne” uczyły się przez manipulowanie, badanie, działanie. Wyzwoliły dzięki temu trzy kategorie aktywności: aktywność intelektualną, aktywność emocjonalną oraz aktywność praktyczną. Musiały działać i bawić się w różny sposób: wypowiadać się, uczyć się na pamięć, recytować, tworzyć z najróżniejszych materiałów, śpiewać, występować na forum grupy przedszkolnej. Projekt pozwolił każdemu dziecku na pełne przeżywanie, rozumienie swoich uczuć, wzmacnianie wiary we własne siły, wyzwalanie twórczej ekspresji, rozwijanie wyobraźni, wczuwanie się w odczucia innych osób i pełną integrację z grupą.

Projekt pozwolił każdemu dziecku na pełne przeżywanie, rozumienie swoich uczuć, wzmacnianie wiary we własne siły, wyzwalanie twórczej ekspresji, rozwijanie wyobraźni, wczuwanie się w odczucia innych osób i pełną integrację z grupą. Wymagał on jednak ode mnie i dzieci aktywności oraz zaangażowania. Moja aktywność była nastawiona na przygotowanie zajęć i całej niezbędnej obudowy programowej, doradztwa, inspirowania, bacznego i dyskretnego prowadzenia obserwacji oraz kierowania procesem twórczym.

W trakcie realizacji projektu edukacyjnego pt. „Przedstawienie teatralne” zaobserwowałam u dzieci wyraźny wzrost aktywności badawczej, samodzielności i współpracy. Dzieci samodzielnie planowały swoje działania, zastanawiały się nad rozwiązaniem pojawiających się problemów. Wzrosła częstotliwość wzajemnych kontaktów pomiędzy dziećmi. Dzieci rozmawiały ze sobą na temat projektu, wspólnie szukały rozwiązania problemów np. jak ustawić i oznaczyć krzesła w naszym teatrze, czy w jaki sposób umocować przygotowaną dekorację. Częściej zwracały się do mnie z różnego rodzaju pytaniami dotyczącymi naszego przedsięwzięcia, widać było ich autentyczne zainteresowanie i zaangażowanie. Dzieci zdobyły wiele nowych wiadomości na temat teatru, jego pracowników i funkcjonowania. Dowiedziały się jak wygląda praca nad nowym przedstawieniem, jak aktorzy przygotowują się do nowej roli. Zdobyły również szereg umiejętności związanych z planowaniem przedsięwzięć i realizacją tych planów, szukaniem najlepszych rozwiązań dla postawionych przed nimi zadań. Miały okazję przekonać się jak cenną jest umiejętność współdziałania w zespole i ile radości może przynieść wspólna z kolegami zabawa i praca. Uczyły się trudnej sztuki wspólnego podejmowania decyzji i szukania kompromisu. Projekt pomagał dzieciom w sformułowaniu pytań i zachęcał je do wykazania inicjatywy przy zgłębianiu problemu.

Podsumowując, metoda projektu daje dzieciom wiele korzyści. Po zrealizowaniu projektu  mogę stwierdzić, że w czasie realizacji dziecko szybciej się rozwija, przejawia uzdolnienia, jest aktywne, ma wiele zainteresowań, a przede wszystkim jest odważniejsze, twórcze i pełne pomysłów. Rozpoczynając projekt nie wiedziałam, w jakim kierunku rozwinie się i co zainteresuje grupę,. Dobrze opracowany projekt zaangażował intelekt oraz emocje dzieci, stając się wspólną przygodą moją i dzieci. Ja ze swojej strony, przekonałam się, że jest to metoda, którą warto włączyć do programu edukacji przedszkolnej, gdyż pomaga ona nauczycielowi wspierać dziecięcą ciekawość i wrodzone skłonności poznawcze, nie tracąc przy tym z pola widzenia celów dydaktycznych określonych w programie nauczania. Myślę, że metoda projektów na stałe zagości w mojej codziennej pracy, gdyż przekonałam się o jej dużej skuteczności i przydatności w pracy z dziećmi przedszkolnymi.

Autor: Agnieszka Stępień

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi