Przygotowanie dziecka do podjęcia nauki szkolnej jest jednym z podstawowych warunków wyznaczających późniejsze efekty dydaktyczne i wychowawcze ucznia i szkoły.

Przekroczenie progu szkoły stawia dziecko przed koniecznością rozwiązywania nowych zadań w nowej sytuacji. Nagłe przejście ze swobodnego okresu życia zabawowego, które dominuje w przedszkolu, w okres wysokiej dyscypliny i obowiązkowości w szkole, jest dla dziecka sytuacją trudną. [M. Tyszkowa 1986, s. 16] Szkoła nakłada bowiem na dziecko nowe, niełatwe i dość liczne obowiązki, które przysporzyć mogą mu wiele trudności. Aby temu zapobiec, przygotowanie dziecka do szkoły musi rozpocząć się na długo przed rozpoczęciem nauki w klasie pierwszej.

Przygotowanie dziecka do szkoły to jedna z głównych dziedzin działalności przedszkola, gdyż stanowi pewne zabezpieczenie przed przykrymi dla niego sytuacjami, jakie mogą wynikać z konieczności przestawienia się na kontakt z zupełnie odmiennym niż dotychczas środowiskiem i nowymi zadaniami i wymaganiami. Przedszkole jest placówka opiekuńczo- wychowawczą, której celem jest wszechstronny rozwój i przygotowanie dzieci do szkoły oraz pomoc pracującym rodzicom. Do zadań przedszkola należy wszechstronne wychowanie dzieci, opieka nad ich zdrowiem i bezpieczeństwem, współpraca z rodziną, szkołą i środowiskiem, stymulowanie rozwoju dzieci oraz wyrównywanie odchyleń w tym rozwoju. Funkcja opiekuńcza, wychowawcza, wyrównawcza i społeczna są ze sobą integralnie powiązane i wszystkie składają się na efekty działalności przedszkola.

Według współczesnych koncepcji kształcenia, wychowanie przedszkolne uważane jest za pierwszy szczebel nauczania i wychowania. Jest bezpośrednio łączone z nauczaniem początkowym. Właściwe przygotowanie dziecka do szkoły, wiąże się z koniecznością rozumienia pojęcia „ dojrzałości szkolnej”. Ogólnie rzecz ujmując, dojrzałość szkolna to „osiągnięcie przez dziecko takiego stopnia rozwoju intelektualnego, społecznego i fizycznego, jaki jest niezbędny do sprostania wymaganiom szkoły” [B. Wilgocka- Okoń, 1972 s. 40].

Według S. Szumana, aby dziecko mogło z powodzeniem uczyć się i wychowywać w szkole, niezbędne jest osiągnięcie przez nie określonego poziomu rozwoju fizycznego i fizycznego, wiedzy i doświadczenia, orientacji w świecie i zaradności. Dziecko w szkole spotyka się z nowymi warunkami, do których musi się stopniowo przyzwyczaić i podporządkować się stawianym mu wymaganiom. Aby mogło to nastąpić dostatecznie szybko i łatwo, bez konfliktów, bez nerwowości, uporu, dziecko musi osiągnąć  dojrzałość   szkolną. [ S. Szuman w: L. Wołoszynowa 1970, s. 157].

Pomyślny start szkolny zależy nie tylko od „dojrzałości” lecz także od przygotowania dziecka do szkoły. Jego gotowość i „zdolność chłonięcia nauki”, włączanie się i uczestniczenie w życiu szkoły zależy od wpływu środowiska  i pracy wychowawczej nad dzieckiem w okresie przedszkolnym[L. Wołoszynowa 1960, s. 177] Według M. Pilkiewicza dobre przygotowanie dziecka do szkoły nie jest wynikiem „samorzutnego dojrzewania” lecz wynikiem pracy, jaka została włożona przez wychowawców i opiekunów w wychowanie i rozwój dziecka w okresie przedszkolnym. [M. Pilkiewicz w L. Wołoszynowi 1970, s. 201].

Osiągnięcie dojrzałości szkolnej jest więc wynikiem prawidłowego kierowania rozwojem dziecka w wieku przedszkolnym. Przygotowanie dziecka do rozpoczęcia nauki w szkole można rozpatrywać w dwóch zakresach: szerokim i wąskim. W znaczeniu szerokim jest to – kształtowanie przez cały okres wychowania przedszkolnego osobowości dziecka, zdolności poznawczych, operacji umysłowych , takich jak: porównywanie, uogólnianie, analiza i synteza, a także postaw społeczno- moralnych i charakteru. Wiąże się ze stymulacją rozwoju poprzez zdobywanie różnorodnych doświadczeń oraz z nadaniem działalności dziecka charakteru poznawczego.