Szukaj scenariuszy

Program wychowania przedszkolnego podkreśla, iż zadaniem pracy edukacyjnej jest zapewnienie każdemu dziecku, jak najkorzystniejszych warunków wszechstronnego rozwoju i osiągnięcie dojrzałości szkolnej. Zajęcia matematyczne mają również przyczynić się do możliwie harmonijnego i intelektualnego rozwoju umysłowego dziecka.

Wspominając o integralnym rozwoju umysłowym, mamy na myśli rozwój zdolności rozumienia, rozumowania, przewidywania i oceniania faktów, rozwój pamięci i wyobraźni a także przekazywanie informacji na temat swoich doświadczeń, wyobrażeń i przemyśleń. Dziecko pomiędzy 2 a 6 rokiem życia znajduje się w okresie rozumowania przedoperacyjnego, bada świat poprzez pryzmat własnych doznań. Swoją działalność intelektualną realizuje w połączeniu z wykonywanymi czynnościami. Ważną rolę odgrywają w tym okresie spostrzeżenia wzrokowe. Podstawą wnioskowania jest spostrzeżeniowy obraz i dlatego dziecko twierdzi że „jest więcej” zawsze tam, gdzie przedmioty zajmują większą powierzchnię. Około 7 roku życia pojawia się okres operacji konkretnych, wtedy w rozumieniu dziecka występują pewne operacje, a więc działanie przeprowadzone w umyśle. Dziecko twierdzi, że jest „ tyle samo” mimo obserwowanych zmian w układzie przedmiotów. Należy pamiętać, że dzieci w wieku przedszkolnym charakteryzują się znacznymi różnicami indywidualnymi w zakresie tempa rozwoju umysłowego. Efektywność procesu uczenia się zależy w dużym stopniu od odpowiedniego dopasowania treści i metod kształcenia do możliwości rozwojowych dzieci. Niektóre dzieci w wieku 3 lat mają realizować treści przewidziane na poziomie 4 latków. Granice należy więc traktować płynnie. Bardzo ważne jest aby przedszkolaki zdobywały wiedzę przez własne działanie, doświadczenia i samodzielne wyciąganie wniosków a nie przez zapamiętywanie gotowych wiadomości podawanych przez nauczyciela. Zadaniem dorosłych jest stworzenie dziecku warunków do tego aby mogło eksperymentować, odkrywać zależności i odnalazło samodzielne lepsze sposoby działania.

Efektywność wspomagania rozwoju, a także wyniki edukacji matematycznej zależą od korzystnego dopasowania treści do możliwości rozwojowych dzieci. W programie „Dziecięca matematyka” E. Gruszczyk-Kolczyńskiej nie ma tradycyjnego podziału treści programowych na grupy wiekowe. Jest natomiast wyodrębnionych 14 bloków programowych, w których znajdują się treści tak dobrane, aby rozwinąć najważniejsze czynności intelektualne i ukształtować te umiejętności, które są ważne dla edukacji matematycznej dziecka. W każdym bloku treści ułożone są zgodnie z rozwojem dziecięcych umiejętności. Sześć bloków tematycznych obejmuje zakres wspomagania rozwoju i edukacji matematyczej. Należy je realizować we wszystkich grupach wiekowych.

Są to:
- orientacja przestrzenna
- rytmy i rytmiczna orientacja czasu
- przyczyna i skutek, przewidywanie następstw
- kształcenie umiejętności liczenia obiektów
- dodawania i odejmowania, rozkładania i rozdzielania
- klasyfikacja.

Kontynuację tych bloków i dwa następne przeznaczamy dla dzieci czteroletnich:
- aspekt kardynalny liczby, stała liczba elementów w zbiorze, równoliczność,
- aspekt porządkowy liczby.

Dla pięciolatków dokładamy:
- długość, umiejętność liczenia
- intuicję geometryczną
- kształtowanie odporności emocjonalnej, zdolność do wysiłku intelektualnego.

Dla sześciolatków przewidziane są jeszcze trzy dodatkowe bloki:
- pomaganie dzieciom w uświadamianiu sobie stałej ilości płynu, mierzenie ilości płynu
- waga i ważenie
- układanie i rozwiązywania zadań z treścią, zapisywanie czynności matematycznych w sposób dostępny dla 6 latków.

Treści kształcenia ustawione są w porządku rozwojowym poczynając od możliwość umysłowych dzieci w trzecim roku życia. Warunkiem mądrego wspomagania dzieci jest zachowanie cyklu rozwojowego. Nauczycielka nie może przechodzić do trudniejszego materiału jeżeli nie sprawdzi czy łatwiejsze treści zostały opanowane. Treści zawarte w programie „Dziecięca matematyka” mają pomóc w stworzeniu wszystkim dzieciom warunków do pełnego rozwoju swych możliwość umysłowych.