Szukaj po nazwie

Szukaj w swojej okolicy

Darmowe publikacje

Porady specjalisty

Histeria przy zażywaniu lekarstw

Witam, moja pięcioletnia córka ogólnie nie sprawia problemów wychowawczych, ale ostatnio to się zaczęło zmieniać. Wcześniej nie bylo...

~ Ewelina więcej

Okazywanie emocji przez dziecko

Jestem macochą sześciolatka. Od trzech lat obserwuję go, uczę zasad.Wszyscy go wcześniej rozpieszczali. Mimo zasad, które wprowadzam w życie, daję mu...

~ Olga Marlo więcej

Niepokojące zabawy dziecka

Dziecko podczas zabawy ma wciąż wypadki i katastrofy. Nie potrafi stworzyć scenariusza zabawy bez jakiejś tragedii - albo auta mają wypadki, albo samoloty...

~ Olga Marlo więcej

Rozwój psychofizyczny dziecka 3-4 letniego

Darmowe publikacje
Przejdź do strony | 1 | 2 | 3

Wrażliwość estetyczną dziecka w młodszym wieku przedszkolnym rozwija nie tylko twórczość plastyczna ale i twórczość muzyczna. Dziecko ma już poczucie rytmu. Jego percepcja jest podatna na wzmocnienia wzrokowe, werbalne i motoryczne. Wypowiada słowa piosenki w rytmie melodii, śpiewa je na jednym dźwięku o określonej dla siebie wysokości. Coraz lepiej rozróżnia tony pod względem ich wysokości i siły. Przy dźwiękach muzyki dzieci klaszczą, podskakują co staje się elementem tańców. Mały przedszkolak potrafi już też rozpoznać kilka instrumentów muzycznych tj. grzechotka, kołatka, tamburyno. Ten mały człowieczek ma swój własny świat. Ponieważ posiada świadomość samego siebie jako jednostkowego bytu, zaimek „ja” wchodzi na stałe do jego języka stając się jednym z najważniejszych pojęć w jego życiu. Jest niezmordowany w rozmowach z dorosłymi, uwielbia zabawy językowe (np. ćwiczenia dźwiękonaśladowcze), rymowanki. W codziennym języku rodzinnym pojawiają się tzw. neologizmy czyli słowa, które dzieci tworzą  analogicznie do znanych już wyrazów np. zaświetlacz (wyłącznik elektryczny), kawniki (ciastka do kawy), szybiarz (szklarz). Istnienie przykładów wyrazistej mowy rodziców i nauczycieli jest dla dziecka w młodszym wieku przedszkolnym bardzo ważne, bowiem w tym okresie mogą u niektórych dzieci wystąpić zniekształcenia wymowy o charakterze przemijającym. M. Przetacznikowa wymienia typowe dla dzieci 3, 4 – letnich błędy wymowy jakimi są seplenienie (wadliwe wymawianie głoski s), szeplenienie (wadliwe wymienianie głoski sz) oraz reranie (wadliwa wymowa r). Podkreśla ona, iż u dzieci może wystąpić w tym okresie nie rytmiczny oddech podczas wypowiedzi jak i wymawianie głosek dźwięcznych jako bezdźwięcznych. Zachodzi również uproszczenie grup spółgłoskowych.

Okres młodszego wieku przedszkolnego to czas w życiu dziecka w którym ubieranie się, spanie, jedzenie, zabawa i spacer muszą przebiegać ściśle według jego woli, zawsze tak samo i w tej samej kolejności. Nie dopuszcza on żadnych zmian, a każde odchylenie od rytuału kwituje protestem. Czterolatek jest krzykliwy i pewny siebie. Czasami trudno się im porozumieć. Dziecko w wieku trzech, czterech lat cechuje duża chwiejność emocjonalna, łatwo przechodzi od jednego nastroju do drugiego. Z pogody ducha wpadają w stan apatii, przygnębienia. Bez końca popłakuje, skarży się, użala nad sobą, domagając się tym samym ciągłego potwierdzenia, że jest kochane. W chwilach złego nastroju potrafi uciekać w ramiona rodziców wykazując niechęć mówienia o sobie i patrzenia na nie. Niektóre dzieci wskutek tego mają też niejednokrotnie kłopoty z przystosowaniem się do życia w przedszkolu. Czterolatki łatwiej radzą sobie w przedszkolu niż młodsi koledzy, lecz właściwy moment pójścia do przedszkola jest u każdego dziecka inny. Dziecko jest dojrzałe do tego by pójść do przedszkola wtedy, gdy szuka kontaktu z rówieśnikami i pragnie samodzielności a wręcz niezależności od rodziców.

Nowym doświadczeniom w przedszkolu zawsze towarzyszą emocje czasem radość innym razem smutek i rozczarowanie. Wtedy to zaczynają się problemy spowodowane emocjonalną barierą. Dlatego też najważniejsze jest wówczas zbudowanie więzi między dziećmi i nauczycielem i stworzenie atmosfery bezpieczeństwa. Dla dziecka jest to czas niezwykle trudny, tym bardziej, iż ma ono swoje lęki. Najczęściej boi się „dziadów”, obcych ludzi, policjantów, złodziei, ciemności, samotności, zwierząt. Przestraszonemu malcowi może wspaniale pomóc kontakt z książką lub czasopismem. Znajdujące się w nich wiersze i opowiadania są wspaniałym materiałem do pracy nauczyciela w pokonywaniu stresów i „strachów ” malca. To wspaniała metoda bajkoterapii małego dziecka. Wiele kłopotów wychowawczych może sprawiać rodzicom i nauczycielom zbuntowany czterolatek. Złość przedszkolaka wywołana jest brakiem własnej umiejętności i nieporadności. Potrafi złością wymuszać na otoczeniu pewne ustępstwa i zwrócić na siebie uwagę demonstrując swoją złość w postaci krzyku, płaczu, rzucania się na ziemię. Poczucie gniewu będzie jednak mijać  z wiekiem, bowiem w wieku przedszkolnym zaczynają się pojawiać początki samokontroli emocjonalnej. Uspołecznienie małego dziecka rozwija się wraz z jego wiekiem. 3, 4 – letni przedszkolak lubi bawić się samodzielnie, bowiem jest egocentryczne lecz zauważa się również  spontanicznie organizowane grupy zabawowe.

Opracowanie: mgr Marzena Bielecka

Przejdź do strony | 1 | 2 | 3

Podziel się na:

Dodaj komentarz

Imię:
kod:
Jeżeli nie widzisz tego obrazka kliknij odśwież i spróbuj ponownie
lub:
Treść komentarza:

  dodaj komentarz i zarejestruj mnie

  mam już konto w Portalu dodaj komentarz i zaloguj mnie