Blachownia
Nie wyobrażam sobie mojej córeczki w innym przedszkolu, ro...
Ocena: 4.5/5
więcejWitam, mam kłopot z pięcioletnim dzieckiem, które nie chce chodzić do dentysty. Do tej pory nie było z tym problemów, ale ostatnie dwie...
~ Mariawięcej
Mam problem z pięcioletnią córką, nie jest to coś bardzo trudnego, ale jednak martwię się, że może się pogłębić. Od pewnego czasu...
~ Martawięcej
Witam. Mam pytanie do Pani i szukam osoby która potrafi udzielić mi konkretnej informacji, otóż moja siostra jest w wieku 5 lat i jej...
~ Andzelikawięcej
Witam. Mam nietypowy problem z czteroletnim synkiem. Chodzi o to, że nie może zasnąć bez ssania kciuka. W dzień również mu się to zdarza, szczególnie gdy ogląda jakąś bajkę czy słucha czegoś z uwagą. W tym wieku to chyba nie powinno występować? Próbowałam już wszystkiego, żeby oduczyć go ssania kciuka, ale nic nie pomaga. Czy to przez to, że długo nie mógł rozstać się ze smoczkiem? Przestał go używać kiedy skończył trzy lata. Martwię się, że ssanie palca spowoduje jakieś wady, np. zgryzu, ale nie wiem jak sobie poradzić z tym nawykiem.
autor pytania: Bożena
Droga Bożeno, ssanie kciuka w wieku czterech lat na pewno nie jest niczym dobrym dla dziecka. Z pewnością występowanie tego zjawiska zostało spowodowane zbyt długim używaniem smoczka i na pewno nie jest ono pozytywne dla rozwoju zgryzu dziecka. Ssanie kciuka może doprowadzić do wad zgryzu i co za tym idzie nieprawidłowości w wymowie dziecka.
Aby podjąć skuteczne próby wyeliminowania tego nawyku należy przede wszystkim zaobserwować w jakich konkretnych sytuacjach paluszek wędruje do buzi - być może zdarza się to w przypadku zmęczenia, głodu lub gdy dziecko się nudzi. Ssanie kciuka może mieć też związek z emocjonalnością dziecka. Maluchy bardziej wrażliwe i potrzebujące większej uwagi i bliskości rodzica, w przypadku gdy ich oczekiwania nie zostają w pełni zaspokojone, mają większą szansę na wykształcenie niechcianego przyzwyczajenia.
Wnikliwa obserwacja może zatem wspomóc Cię w eliminowaniu przyczyn ssania, a co za tym idzie, pomoże wyciszyć sam nawyk. Gdy brakuje pomysłów warto też zasięgnąć porady logopedy bądź psychologa. Zawsze jednak eliminowanie tego typu zachowań powinno być prowadzone ze spokojem i cierpliwością, bo pośpiech i napięcie mogą tylko stresować dziecko.
specjalista: Monika Filip
© Copyright by ADVISION Sp. z o.o. 2012