Szukaj po nazwie

Obserwując zachowania dzieci w wieku przedszkolnym można dostrzec w nich pewien potencjał zachowań agresywnych, który ujawnia się w zależności od sytuacji, w której znajdzie się dziecko. Zjawisko agresji wśród tak małych dzieci zaczyna się - w ostatnich czasach - coraz bardziej nasilać.

W codziennym życiu przedszkolaka agresja może „zdarzyć się” w każdym miejscu i czasie. Mam tu na myśli sprzeczki, przezwiska, kłótnie, obraźliwe słowa, popychanie, dokuczanie, ciągnięcie za włosy, wyśmiewanie, zabieranie zabawek, niszczenie ich, a nierzadko także i bójki. Zaliczyć tu można też brak przyzwolenia na przyłączenie się do zabawy, wykluczenie kogoś z zabawy, by się zemścić, grozić, dręczyć. Jest to także forma obrony siebie i innych, możliwość przeforsowania swojej woli, położenie czemuś kresu.

Dzieci najłatwiej i najczęściej uczą się zachowań agresywnych poprzez naśladownictwo i modelowanie (dorośli – rodzice, grupa rówieśnicza, telewizja, komputer – gry). Zachowania agresywne dzieci niepokoją zarówno rodziców, nauczycieli, jak i same dzieci. W związku z tym powstała niniejsza propozycja programu profilaktycznego przeciw agresji dla dzieci 5-6-letnich. Jednym z warunków powodzenia tegoż programu jest dobrze przebiegająca współpraca wychowawcy z rodzicami, gdyż praca w przedszkolu stanowi jedynie uzupełnienie działań i wysiłków rodzinnych w radzeniu sobie m.in. z agresją. Dlatego też program ten obejmuje nie tylko pracę z wychowankiem lecz również i z rodzicem.

1. POJĘCIA ZWIĄZANE Z AGRESJĄ.

Agresja pochodzi z łacińskiego agressio – napaść i oznacza - w opinii większości naukowców - zamierzone działanie skierowane przeciwko osobom lub przedmiotom, wywołującym u jednostki niezadowolenie, gniew. Celem jej jest wyrządzenie komuś/czemuś szkody, straty lub bólu. Może ona (agresja) mieć formę otwartą lub symboliczną.

Agresja może przybierać różne oblicza:
1. agresja fizyczna:
zachowania pojedyncze: uderzenie, potrącenie, szarpanie, wyrywanie przedmiotów, podstawianie nogi, kopanie;
reakcje mimiczne: wykrzywianie się, przedrzeźnianie, posługiwanie się w toku agresji przedmiotami martwymi, rzucanie, uderzanie, kłucie;
zachowania kompleksowe: przybierają postać bójek, przestraszania, drażnienia, wybuchów złości skierowanej na kogoś lub coś.
2. agresja werbalna:
atak słowny polegający na grożeniu, straszeniu;
werbalne odbieranie lub ograniczanie swobody i uprawnień przysługującej danej osobie np. zabronienie udziału w zabawie;
podawanie fałszywych informacji w celu wprowadzenia w błąd;
wypowiedzi poniżające, kpiny, złośliwe uwagi, przezwiska;
rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o danej osobie: obmawianie, plotkowanie, skarżenie.
3. agresja pośrednia lub cicha:
prowokacyjne wyłączenie się z rozmowy, świadome ignorowanie i przesadnie wyraźny brak zainteresowania oraz wzbranianie się przed kontaktem społecznym.
4. agresja relacji:
- negatywne wypowiedzi bezpośrednio do lub też pośrednio o ofierze nadszarpują stosunki dziecka z jego rówieśnikami.

2. CELE I ZADANIA PROGRAMU.

Głównym celem programu jest rozpoznanie i przeciwdziałanie każdemu przejawowi agresji wśród dzieci.

W ramach pracy z wychowankiem realizowane będą następujące cele szczegółowe:
rozwijanie poczucia przynależności do grupy – wszyscy członkowie mają takie samo prawo do zabawy i nauki;
budowanie pozytywnego obrazu siebie;
kształtowanie umiejętności zgodnej pracy i zabawy w grupie;
zapoznanie z pojęciem reguła, norma;
zapoznanie z prawami i obowiązkami przedszkolaka;
wprowadzenie elementów Konwencji Praw Dziecka;
kształtowanie umiejętności rozpoznawania i nazywanie uczuć własnych i innych;
wdrażanie do okazywania serdeczności , sympatii i szacunku wszystkim członkom grupy;
rozwijanie umiejętności właściwej oceny zachowania innych;
zapoznanie z właściwymi sposobami wyrażania uczuć;
zwrócenie uwagi na problem występowania agresji wśród dzieci;
kształtowanie pozytywnych wzorców zachowania;

Pracy z rodzicami towarzyszyć będą poniższe cele: