Szukaj po nazwie

Szukaj w swojej okolicy

Darmowe publikacje

Porady specjalisty

Histeria przy zażywaniu lekarstw

Witam, moja pięcioletnia córka ogólnie nie sprawia problemów wychowawczych, ale ostatnio to się zaczęło zmieniać. Wcześniej nie bylo...

~ Ewelina więcej

Okazywanie emocji przez dziecko

Jestem macochą sześciolatka. Od trzech lat obserwuję go, uczę zasad.Wszyscy go wcześniej rozpieszczali. Mimo zasad, które wprowadzam w życie, daję mu...

~ Olga Marlo więcej

Niepokojące zabawy dziecka

Dziecko podczas zabawy ma wciąż wypadki i katastrofy. Nie potrafi stworzyć scenariusza zabawy bez jakiejś tragedii - albo auta mają wypadki, albo samoloty...

~ Olga Marlo więcej

Wychowanie patriotyczne w przedszkolu

Darmowe publikacje
Przejdź do strony | 1 | 2 |

Patriotyzm wyraża się w przywiązaniu do swej Ojczyzny, do ziemi rodzinnej, do obyczajów i kultury narodowej, w szacunku dla ludzi, którzy ją tworzyli. Patriotyzm to troska o dobro swego kraju, stałe dążenie do pomnażania tego, co stworzyły poprzednie pokolenia, to gotowość służenia swej Ojczyźnie. Patriotyzmowi towarzyszyć musi poczucie godności narodowej, a jednocześnie szacunek i przyjaźń dla innych narodów.


Treści wychowania patriotycznego realizowane są już na szczeblu edukacji przedszkolnej. Głównym zadaniem przedszkola jest budzenie u dzieci miłości do małej i wielkiej Ojczyzny przez ugruntowanie poczucia tożsamości regionalnej, narodowej, europejskiej. Treści dotyczące wychowania patriotycznego, w większości programów ułożone są w myśl zasady, że przechodzimy od tego, co najbliższe dziecku do tego, co dalekie i nieznane.

Dla małego dziecka Ojczyzną jest jego wieś czy miasto, w którym mieszka z rodziną, przedszkole i koledzy, sąsiedzi, gdzie wszystko jest znajome i bliskie, gdzie czuje się zadomowiony i bezpieczny. Związki z Ojczyzną rozpoczynają się od więzi z rodziną, przedszkolem, swoją miejscowością, najbliższymi okolicami. Ten krąg stopniowo rozszerza się.

Budowanie edukacji regionalnej na poziomie przedszkolnym nie musi być zadaniem trudnym. Najważniejszym jej elementem jest sama postawa nauczyciela. Jego zaangażowanie i wieź emocjonalna ze środowiskiem. Ważne jest, aby nauczyciel swoją postawą, przykładem i odpowiednim sposobem potrafił przekazać dzieciom istotę wartości rodzinnych, piękno krajobrazu, wagę tradycji i dziedzictwa kulturowego. Ważnym elementem realizacji treści z wychowania patriotycznego są relacje w domu rodzinnym dziecka.

Dziecko zaczyna swoje poznanie od doświadczeń osób najbliższych, swojej rodziny. Rodzice jako pierwsi mają możliwość wprowadzenia dziecka w piękny świat tradycji i kultury naszego regionu. Od nich w dużym stopniu zależy czy obudzą w dziecku szacunek i miłość do otaczającego je środowiska i regionalnej tradycji. Dlatego treści dotyczące edukacji regionalnej powinny być realizowane w ścisłej współpracy z domem rodzinnym dziecka. Wiedza o najbliższym środowisku jest wstępem do powstania więzi z ojczyzną. Naszą przygodę z małą ojczyzną rozpoczęłyśmy w ubiegłym roku szkolnym od poznania zabytków i pomników naszego rodzinnego miasta –Koszalina. Skupiłyśmy się głównie na wycieczkach, starych albumach i widokówkach. Wiadomą sprawą jest, iż nasze miasto nie posiada takich tradycji jak Kraków, Gniezno czy Warszawa. Mimo to udało nam się zdobyć wizerunek pierwszego herbu- głowy Jana Chrzciciela oraz zapoznać się z legendami Pomorza Środkowego oraz zdobyć informacje o życiu dawnych jamneńczyków. Drugi rok poświęciłyśmy na zdobycie wiedzy o wybranych regionach Polski. W pierwszej kolejności  dzieci zostały zapoznane z mapą Polski, która wykonana została z biało-czerwonego brystolu. Na niej zaznaczyłyśmy dwie najdłuższe rzeki i ważniejsze miasta wraz z herbami tych miejscowości. Piękno i historię swojego kraju dzieci zostały zapoznane dzięki wysłuchanym legendom i podaniom polskim. Równolegle z poznaniem regionów dzieci zapoznają się z tradycjami, obrzędami i tradycjami. Uczestniczą również w programie edukacyjnym Muzeum Okręgowego w Koszalinie pt. „Cztery pory tradycji”. Realizację treści z wychowania patriotycznego ułatwiła nam w dużej mierze współpraca z etnografem, gawędziarką ludową, które użyczyły nam eksponaty muzealne pochodzące z początku XX wieku zgromadzone przez Koło Gospodyń Wiejskich w Krosinie. Wśród nich były maśniczka, dzieża, kołowrotek, żelazko na węgiel itp. Zabraknąć nie mogło poznania strojów ludowych i tańców. Dzieci z powodzeniem nauczyły się tańczyć poloneza, krakowiaka i kujawiaka.

Przejdź do strony | 1 | 2 |

Podziel się na:

Dodaj komentarz

Imię:
kod:
Jeżeli nie widzisz tego obrazka kliknij odśwież i spróbuj ponownie
lub:
Treść komentarza:

  dodaj komentarz i zarejestruj mnie

  mam już konto w Portalu dodaj komentarz i zaloguj mnie