Dzieci z dysfunkcjami: diagnozowanie i problemy z uzyskaniem wsparcia

Dzieci z dysfunkcjami: diagnozowanie i problemy z uzyskaniem wsparcia
Drukuj Skomentuj

Wspieranie rozwoju dzieci z dysfunkcjami i niepełnosprawnościami polega na pobudzaniu ich możliwości psychoruchowych i społecznych. Im wcześniej dostaną pomoc, tym lepiej - dlatego tak ważne jest szybkie rozpoznanie dysfunkcji oraz podjęcie terapii. Niestety, z raportu NIK z końca 2018 r. wynika, że proces diagnozowania trwa za długo, a pomoc dla rodzin nie jest łatwo dostępna ani skuteczna.

Badania przeprowadzone przez NIK


Najwyższa Izba Kontroli zbadała 26 placówek: publicznych i niepublicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, przedszkoli oraz specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych. Wyniki nie są zachęcające: dzieci są diagnozowane za późno, zaś sam proces udzielania pomocy trwa zbyt długo i jest nierzetelny.

 

Jak wygląda proces diagnozowania i udzielania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka?


Rodzice lub lekarz, przedszkole albo żłobek, po zauważeniu problemów, mogą wnioskować o dodatkowe badania dziecka:

 

  1. Rodzice zgłaszają się do poradni psychologiczno-pedagogicznej. Tam wypełniają wniosek o wydanie opinii o wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka.
  2. Dziecko jest badane przez zespół specjalistów. Proces diagnostyczny powinien bazować na różnorodnych źródłach i mieć charakter wieloprofilowy. Ważne są m.in. wywiad z rodziną, karta badań specjalistycznych, wyniki działań diagnostycznych różnych specjalistów, wnioski z obserwacji opiekunów i specjalistów.
  3. Opinię o potrzebie wspomagania wczesnego rozwoju wydaje zespół specjalistów (zespół orzekający).
  4. Rodzice mogą wnioskować o objęcie dziecka wczesnym wspomaganiem rozwoju.
  5. Dziecko jest kwalifikowane do terapii. Program i plan działania jest oparty na podstawie dokonanej wcześniej diagnozy.

 

Wnioski z badań przeprowadzonych przez NIK:

 

  • Badania i uzyskanie szybkiej diagnozy nie jest łatwo dostępne. Wynika to z czasochłonności stosowanych procedur, jak również niewłaściwej interpretacji przepisów dotyczących dysfunkcji.
  • Wiele dzieci z dysfunkcjami nie może skorzystać ze wsparcia w placówkach położonych blisko ich miejsca zamieszkania.
  • Zespoły wczesnego wspomagania nierzetelnie realizują zadania związane z planowaniem wsparcia. Działania z dzieckiem często nie są dostosowane do zdiagnozowanych potrzeb i możliwości dzieci albo też wymiar godzinowy wsparcia jest ograniczany.
  • W podejmowanej współpracy z przedszkolami, do których uczęszczają dzieci, brakuje wymogu respektowania zaleceń zawartych w opinii o potrzebie wczesnego wspomagania.
  • Nie wszystkie placówki mają odpowiednie warunki organizacyjne do prowadzenia wczesnego wspomagania rozwoju dzieci z dysfunkcjami.

 

 

Więcej informacji:
https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/dzieci-z-niepelnosprawnosciami-bez-odpowiedniego-wsparcia.html

 

 

Zauważyłaś niepokojące zachowania u dziecka? Przeczytaj:

Co robić, kiedy dziecko nie mówi? Mutyzm: rodzaje, przyczyny, leczenie

W jaki sposób potwierdzić zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dziecka?

Przyczyny, objawy i leczenie zespołu Aspergera u dzieci

Filmy

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi