Fit, czyli kultura fizyczna u przedszkolaka

Fit, czyli kultura fizyczna u przedszkolaka
Drukuj Skomentuj

Fit, to nie tylko styl życia, który sprowadza się do dbania o sylwetkę i właściwą dietę. Warto też zastanowić się nad psychologicznymi aspektami aktywności fizycznej w codzienności przedszkolaków i ich rodziców.

Znaczenie regularnej aktywności fizycznej dla prawidłowego rozwoju dziecka jest podkreślane nie tylko przez przedstawicieli środowiska medycznego, ale również nauczycieli i wychowawców. Dlatego tak ważne w szkole i przedszkolu są zajęcia wychowania fizycznego. Niestety, zazwyczaj nie wystarczają one do wytworzenia nawyku prowadzenia aktywnego trybu życia. Jak zatem kształtować kulturę fizyczną już u kilkulatków?

 

Aktywność fizyczna wpływa na rozwój dziecka!


W okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym rozwój psychiczny i ruchowy dziecka są ze sobą bardzo ściśle powiązane, zachodzą równolegle. Prawidłowy rozwój poznawczy nie jest możliwy bez odpowiedniej aktywności małego człowieka. Aktywność fizyczna warunkuje kształtowanie się mięśni i prawidłowej postawy ciała oraz rozwój funkcji zaopatrzenia tlenowego organizmu. Jest również czynnikiem prawidłowego rozwoju koordynacji ruchowej (kontrolowanie czynności ruchowych), kształtowania świadomości własnego ciała i orientacji w jego schemacie.

Dzięki uprawianiu ćwiczeń i wysiłkom fizycznym dziecko uczy się pokonywać trudności, radzić sobie ze zmęczeniem, poznaje swoje możliwości i ograniczenia, uczy się przyjmować sukcesy, porażki oraz tego jak współpracować a także rywalizować z rówieśnikami. Za sprawą aktywności fizycznej dziecko adaptuje się do bodźców i zmian środowiska fizycznego, co oznacza, iż uodparnia się na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych.

Aktywność fizyczna dzieci, zarówno ta zaplanowana, jak i spontaniczna, dobrze wpływa na ich zdrowie, które może być nadwyrężone na skutek przesiadywania przed telewizorem lub komputerem. Ruch pełni funkcje profilaktyczne i lecznicze w takich schorzeniach, jak cukrzyca, otyłość, mózgowe porażenie dziecięce, różne zaburzenia układu kostno-ruchowego.

Jak pokazują specjalistyczne analizy, aktywność ruchowa człowieka istotnie zmniejsza się wraz z wiekiem. Grozi to negatywnymi skutkami dla zdrowia, obserwowanymi niekiedy już w okresie dzieciństwa. Odpowiedni poziom aktywności fizycznej w dzieciństwie i młodości oraz prawidłowe kształtowanie nawyków związanych z aktywnym trybem życia dają szansę na zachowanie aktywności.

 

Aktywność fizyczna a rozwój psychiczny i somatyczny


Badania udowodniły, że organizm osoby aktywnej fizycznie cechuje się wyższą odpornością oraz oraz mniejszym zapotrzebowaniem na spożywanie wysokokalorycznych pokarmów. Zbilansowana i regularna aktywność ruchowa przyczynia się do redukcji objawów stresu, wpływając dodatnio na samopoczucie człowieka. Pomaga także nawiązywać kontakty społeczne - podczas zabaw i uprawiania sportów grupowych dziecko nie tylko rozwija swoją sprawność ruchową, ale również ćwiczy kompetencje interpersonalne: umiejętność współpracy, konstruktywnej rywalizacji, przyjmowania sukcesów i porażek, odraczania gratyfikacji. Aktywność fizyczna połączona z zabawą z rówieśnikami staje się jeszcze bardziej atrakcyjną i rozwojową formą spędzania wolnego czasu.

 

Jak kształtować postawę pro-sportową dzieci


Psychologia sportu wskazuje na kilka mechanizmów kształtowania dziecięcych postaw wobec aktywności fizycznej. Najprostszym sposobem jest powiązanie uprawiania sportu z pozytywnymi wrażeniami - jeśli dzieci będą kojarzyć sport z przyjemnymi bodźcami, pozytywnymi doznaniami emocjonalnymi i dobrym samopoczuciem, wykształcą w sobie postawę pro-sportową. Rodzaj i zakres aktywności fizycznej powinien być dostosowany do preferencji dziecka. Trzeba więc szukać takiej formy ruchu, jaka odpowiada maluchowi i umożliwi mu osiąganie widocznych sukcesów, oraz będzie dostosowana do możliwości jego organizmu. Intensywność, długość i częstość treningu muszą być właściwie dobrane do możliwości fizycznych trzy-, cztero- oraz pięciolatka.

Bardzo istotnym mechanizmem nabywania postaw i umiejętności jest uczenie się poprzez obserwację. Prawdopodobieństwo wykształcenia u dziecka pozytywnej postawy wobec aktywności fizycznej jest tym większe, im częściej dziecko ma możliwość obserwowania rodzica podczas uprawiania sportu oraz wspólnego trenowania z mamą i tatą.

Aby wzmocnić w maluchu chęć do regularnych ćwiczeń, trzeba dostrzegać i nagradzać wszelkie, nawet najmniejsze, jego postępy. Postawę pro-sportową można budować także w inny sposób - dotyczy to wszystkich dzieci, niezależnie od ich sprawności ruchowej i sukcesów w edukacji z zakresu wychowania fizycznego:

  • poświęcanie uwagi i oferowanie pomocy podczas ćwiczeń wszystkim dzieciom, nie tylko tym najzdolniejszym;
  • niedopuszczanie do izolowania słabszych dzieci i skazywania ich na samotne wykonywanie ćwiczeń – odbierają to jako karę;
  • jak najczęstsze zachęcanie dzieci do ćwiczeń, ponieważ uwaga, jaka jest im wówczas poświęcana, stanowi dla nich wsparcie;
  • nagradzanie wysiłków i postępów indywidualnych tak samo jak mierzalnych sukcesów o szerszym znaczeniu (dostrzeżenie i uznanie dla opanowania prostego ćwiczenia przez mniej zdolnego ucznia może ukształtować jego postawę na całe życie);
  • można zganić dziecko za niedostatek uwagi i pracy wkładanej w ćwiczenia, ale nigdy za brak zdolności.

 

Warto chodzić na basen


Teoretycy i praktycy wychowania fizycznego zwracają uwagę na liczne korzyści, jakie dla rozwoju dziecka niosą zajęcia na basenie. Nauka pływania jest treningiem poznawczym, ponieważ wymaga nauczenia się wielu złożonych elementów ruchowych oraz umiejętności skoordynowania ich ze sobą. Zajęcia na basenie są szczególnie cenną formą ćwiczeń dla dzieci mniej sprawnych ruchowo, słabszych fizycznie, otyłych lub o wątłej i asymetrycznej budowie ciała.

Kluczowym okresem dla wychowania człowieka są pierwsze lata jego życia. Dlatego kształtowanie u dziecka tzw. kultury fizycznej, postawy pro-sportowej i pro-zdrowotnej warto rozpoczynać już we wczesnym dzieciństwie. Jest to zatem pozytywne wyzwanie nie tylko dla nauczycieli w szkole, ale przede wszystkim dla rodziców i wychowawców w przedszkolu.

 

Bliżej Przedszkola nr 12/grudzień 2010/Agnieszka Pasternak

 

Źródło: www.blizejprzedszkola.pl

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi