Jak regulować emocje: 8 zabaw dla grupy przedszkolnej

Jak regulować emocje: 8 zabaw dla grupy przedszkolnej
Drukuj Skomentuj

Ile znasz osób dorosłych, którzy bywają przytłoczeni emocjami? A przecież są to osoby dojrzałe, z których większość przynajmniej umie nazwać te uczucia (nawet, jeśli nie zawsze potrafią sobie z nimi poradzić). Każdy powinien się uczyć, jak regulować emocje. Przedszkolak jest jednak w gorszej sytuacji: często targają nim uczucia, których nie rozumie i nie potrafi nazwać, a co dopiero odpowiednio na nie zareagować. Dlatego nauka o emocjach jest bardzo ważna. Na zajęciach w przedszkolu wypróbuj 8 zabaw dla grupy dzieci.

Zobacz również: Nauka o emocjach w przedszkolu. Filmoterapia dla dzieci

 

Rozpoznawanie emocji


By dziecko w przyszłości umiało rozpoznawać swoje potrzeby, musi zrozumieć, jakich emocji doświadcza - to one są najczęściej sygnałem, że jakaś potrzeba jest zaspokojona albo nie. Rozpoznawanie emocji jest też ważne dla budowania relacji międzyludzkich. Warto więc zabawy dotyczące rozpoznawania emocji łączyć z zabawami integracyjnymi - przykładowe znajdziesz tu: Zabawy integracyjne dla dzieci na lato.

 

1. Lizaki z emotikonami


Emotikony są często wykorzystywane w zabawach, które są wstępem do nauki o emocjach. Przygotuj emotikony, które wyrażają skrajne uczucia: złość, smutek, radość, strach, zdziwienie, zadowolenie. Z emotikonów stwórz lizaki (złóż je do siebie plecami, między nie włóż patyk, np. do szaszłyków; wszystko sklej). Pokazując dzieciom buźki na lizaku, poproś je o:

 

  • nazwanie emocji,
  • naśladowanie miny (dobrze, jeśli dzieci mają wtedy lusterka w rękach),
  • zastanowienie się, kiedy taka emocja się u nas pojawia (każdy podaje swój pomysł);


Rozszerzeniem zabawy jest też przygotowanie zdjęć i wycinków z gazety, gdzie postaci mają też różne emocje wypisane na twarzy (emocje na twarzach ludzi mogą być mniej czytelne dla dzieci).

 

2. Dziecko - lustro


Dobierz dzieci w pary. Jedno dziecko pokazuje mimiką twarzy lub całym ciałem jakąś emocję (bez głosu). Drugie dziecko próbuje rozpoznać, o jakie uczucia chodzi. Naśladuje pierwsze dziecko lub pokazuje, jak inaczej można przedstawić tę emocję.

 

3. Wspólne tworzenie bajki


Przygotuj sobie misia lub pacynkę. Usiądźcie z dziećmi w kole. Zapowiedz, że tworzycie z dziećmi historię dla Waszego pupila. Zacznij bajkę od: Pewnego dnia miś wybrał się na spacer. Kiedy wychodził z domu był radosny. Niestety, na początku spaceru zrobiło mu się smutno, bo…. Podaj dziecku obok misia i poproś o dokończenie zdania (np. ...bo zaczął padać deszcz). Ty kontynuujesz historię, rozpoczynając zdanie od emocji, jaką miś poczuł, a każde dziecko kolejno kończy jedno zdanie.

Emocje, jakie możesz wykorzystać w historii, to np.: radość, smutek, zdenerwowanie, złość, zaskoczenie, zawstydzenie, zaniepokojenie, strach, niezadowolenie, obrzydzenie, rozbawienie, zmartwienie, zakłopotanie, itd.

 

4. Album


Przynieś swoje zdjęcia z dzieciństwa (najlepiej z okresu przedszkolnego). Opowiedz dzieciom kilka historii, w których towarzyszyły Ci różne emocje: z czego one wynikały, jak wpłynęły na bieg historii. Później zapytaj dzieci, czy podobne emocje odczuwały ostatnio. Chętne osoby mogą opowiedzieć, co im się przydarzyło. Na koniec możecie też zrobić prace plastyczne, które opowiadają o tych sytuacjach.

 

5. Bajki terapeutyczne


Wykorzystaj na zajęciach bajki terapeutyczne. Pamiętaj, że odpowiednio skonstruowana bajka pozwala dziecku utożsamić się z bohaterem, przeżyć z nim trudną emocję, ale też poznać możliwe rozwiązanie na poradzenie sobie z problemem. Zazwyczaj w takich bajkach pojawia się postać, która konkretyzuje i racjonalizuje problem - daje więc dziecku informację, jak poszczególna emocja się nazywa i jak sobie z nią radzić. Po czytaniu możesz zaprosić dzieci do:

 

  • zajęć plastycznych - niech dziecko narysuje sytuację, która go najbardziej poruszyła w historii,
  • odgrywania scenek - poproś dzieci o pokazanie co by zrobiły na miejscu poszczególnych postaci;

 

Przeczytaj również: 4 sposoby na zapobieganie wybuchom złości u dzieci

 

Zabawy relaksacyjne


Ważnym elementem regulacji emocji jest umiejętność radzenia sobie z trudnymi emocjami i ze stresem. W tym artykule dowiesz się, jak pomóc dziecku w walce ze stresem: LINK. W przedszkolu warto też zaprosić dzieci do zabaw relaksacyjnych.

 

6. Opieka nad kimś mniejszym.


Przygotuj drobne przedmioty - mogą być to kamyczki, ale lepsze byłyby miękkie elementy: wycinki z materiału (np. minky), pompony, małe maskotki, druciki z futerkiem. Powiedz dzieciom, że w Twoim pudełku mieszkają drobne istotki, które są bardzo delikatne, ale też bardzo nieśmiałe i bojaźliwe. Poproś dzieci, by każde zajęło się jednym stworkiem. Rozdaj dzieciom po jednej rzeczy. Chodzi o to, by dzieci delikatnie przemawiały do stworka, uspokajały go, pocieszały, ale też głaskały, przytulały do policzka, kołysały. Dzięki temu same się wyciszą i uspokoją. Na koniec ułóżcie stworki do snu: włącz uspokajającą melodię; pokaż dzieciom, jak bujać stworki w ramionach i ułożyć ostrożnie do pudełka.

 

7. W kuchni


Usiądźcie w kole, bokiem do środka (tak, by każdy miał przed sobą plecy innego dziecka). Zaproś dzieci do masażu - zaznacz jednak, że trzeba się obchodzić z innymi delikatnie i nie zrobić koledze/koleżance krzywdy. Omawiaj  na głos, jakie czynności wykonujecie na “stole” - plecach innego dziecka:

 

  • Najpierw wytrzemy stół (robimy na plecach okrężne, szerokie ruchy płasko ułożoną dłonią).
  • Zaczniemy od zrobienia zupy - pokroimy warzywa w kostkę (stukamy kantem dłoni o plecy).
  • Pokroimy też zioła (szybko stukamy kantem dłoni).
  • Wodę doprawimy przyprawami (palcami nieregularnie dotykamy pleców).
  • Całą zupę mieszamy (robimy okrężne ruchy dłonią zaciśniętą w pięść).
  • W czasie, gdy zupa nam się gotuje, zrobimy ciasto (zbieramy w garść bluzkę i wypuszczamy, palcami masując plecy); itd.

 

8. Na łące


Poproś dzieci, by zdjęły buty i położyły się na plecach. Włącz spokojną muzykę lub nagranie z dźwiękami natury. Powiedz, by dzieci zamknęły oczy i się rozluźniły. Omawiaj na głos, jakie czynności wykonujecie:

Jesteśmy na łące. Leżymy na kocyku na trawie, grzeje nas słońce, jest nam ciepło i przyjemnie. Powoli podnosimy jedną rękę i palcem wyznaczamy, jakie kształty mają chmury. Jednak ręka robi się ciężka, więc ją powoli opuszczamy. To samo robimy z drugą dłonią. Teraz stopami sprawdzamy, co mamy dookoła siebie: ruszamy jedną stopą i wyczuwamy kamyczki, trawę, granicę koca. Później drugą, itd.

 

 

Może też Ci się przydadzą: Mindfullness dla dzieci: 5 zabaw na ćwiczenie uważności

Filmy

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi