Lęki nocne u dzieci - czym są i jak na nie reagować?

Lęki nocne u dzieci - czym są i jak na nie reagować?
Drukuj Skomentuj

Określenie lęki nocne niektórzy stosują zamiennie ze słowem koszmary - jednak są to zupełnie inne zjawiska. Koszmarem nazywamy marzenie senne, które wywołuje przerażenie lub inne negatywne emocje. Lęki nocne to inaczej zaburzenia snu, objawiające się bardzo gwałtownymi reakcjami organizmu dziecka w postaci ruchów i krzyków. Pojawiają się na ogół u dzieci między 6 miesiącem a 12 rokiem życia (najczęściej między 3 a 6 rokiem). I choć epizody te mają bardzo dramatyczny przebieg, na ogół nie leczy się ich farmakologicznie.

Jak wyglądają lęki nocne?


Kto pierwszy raz spotkał się z tą sytuacją, może się bardzo przestraszyć. Jest to zrozumiałe: lęki nocne przebiegają bardzo burzliwie.

Śpiące dziecko nagle siada na łóżku i zaczyna krzyczeć. Czasem kopie, macha rękami, rzuca się gwałtownie po łóżku. Często źle reaguje na kontakt fizyczny, odpycha rodziców. Może być spocone, trząść się, jego serce może bić szybciej. Często ma też otwarte oczy i rozszerzone źrenice. Wydaje się, że dziecko jest przerażone i wpada w histerię.

W czasie ataku lęku nocnego nie da się nawiązać kontaktu z dzieckiem, a próby wybudzania często nie dają skutków. Na ogół epizod trwa do 15 minut. Po jakimś czasie dziecko rozluźnia się i spokojnie zasypia. Rano maluch nie pamiętają zdarzenia.

 

Przeczytaj również: Zdrowy sen przedszkolaka

 

Jak postępować w trakcie ataku lęku nocnego?

 

  1. Choć naturalnym odruchem będzie próba uspokojenia i wybudzenia dziecka, nie należy tego robić. Dlatego nie zapalaj światła, nie podnoś głosu, nie potrząsaj nim. Dziecko nie pamięta samego ataku; jeśli natomiast wybudzisz go w trakcie epizodu, możesz spowodować u niego zdezorientowanie i strach. Maluch będzie bardziej zagubiony widząc przerażenie na twarzach rodziców niż po samym ataku lęku nocnego.
  2. Zapewnij bezpieczeństwo dziecku. Ponieważ ataki często mają bardzo gwałtowny przebieg, upewnij się, że dziecko nie uderzy się ani nie spadnie z łóżka. Odsuń rzeczy, które mogą na niego spaść albo które mogłyby się zbić.
  3. Unikaj dotykania. Dzieci w trakcie napadów często odpychają rodziców, kopią i miotają się. Możesz próbować je pogłaskać, ale branie na ręce prawdopodobnie będzie niebezpieczne dla Was obojga. Mów spokojnym głosem i czuwaj przy nim przez cały czas.

 

Lęki nocne: przyczyny i zapobieganie


Powody występowania lęków nocnych mogą być różne. Jako jedną z przyczyn podaję się niedojrzałość układu nerwowego. Wpływ mogą mieć również czynniki genetyczne: jeśli w rodzinie ktoś lunatykuje lub ma inne zaburzenia, występuje duże prawdopodobieństwo, że dziecko będzie miało lęki nocne. Oprócz tego częstsze występowanie lęków nocnych zauważa się u maluchów z zaburzeniami oddychania oraz przyjmujących leki wpływające na układ nerwowy.

Inną przyczyną zaburzeń sennych może być niewyspanie i zmęczenie. Niebagatelną rolę mogą tu również odgrywać: stres, gorączka, zdarzenia związane z silnymi emocjami.

Jeśli więc Twoje dziecko miało atak lęku nocnego, zadbaj o odpowiednią higienę snu. Wprowadź wieczorny rytuał. Po pierwsze, ustal stałe godziny kładzenia się do snu. Postaraj się, by kolacja nie była ciężkostrawna. Wywietrz pokój przed snem oraz zadbaj o to, by dziecko nie było przeciążone bodźcami, które mogłyby go pobudzić. Zamiast oglądać telewizję, poczytajcie książkę, pośpiewajcie albo porozmawiajcie o tym, co się działo w ciągu dnia. Zadbaj o to, by maluch miał poczucie bezpieczeństwa.

 

Sprawdź: Czy dzieci w wieku przedszkolnym powinny używać nowych technologii?

 

Młodszym dzieciom mogą się przydać drzemki w ciągu dnia. Jeśli jednak ataki lęków nocnych się powtarzają, zastanów się, jakie wydarzenia je poprzedzają.  Może uda Ci się wyszczególnić ich powód. W przypadku, gdy epizody zdarzają się regularnie (tzn. zaczynają się zawsze o tej samej godzinie), niektórzy proponują wybudzanie dziecka pół godziny przed przewidywanym atakiem w celu zmiany cyklu snu.

Gdy dziecko jest narażone na długotrwały stres, warto jest zastosować techniki relaksacyjne lub podjąć współpracę z psychologiem. Leczenie farmakologiczne wprowadza się tylko w wyjątkowo ciężkich przypadkach. Jeśli jednak uważasz, że lęki utrzymują się zbyt długo albo są bardzo gwałtowne, warto skonsultować się z pediatrą lub neurologiem i zapytać o dodatkowe badania (np. wykonanie EEG w czasie snu).

 

Zobacz też: Jak pomóc dziecku w walce ze stresem?

Filmy

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi