Nadpobudliwość psychoruchowa wśród dzieci

Jesteś nauczycielem wychowania przedszkolnego? Przygotowałeś scenariusz zajęć i chcesz podzielić się nim z innymi? Dajemy Ci taką możliwość!
Prezentowane poniżej materiały to Wasze scenariusze zajęć dla dzieci w przedszkolu!
Nadpobudliwość psychoruchowa wśród dzieci
Oceń
{

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej i deficytu uwagi, znany jako ADHD stanowi jedno z najpowszechniejszych zaburzeń wśród dzieci. Zaburzenie to charakteryzuje się brakiem uwagi, nadczynnością i nadmierną impulsywnością.

Standardowe diagnozy określają, że ADHD można mówić wówczas, gdy dziecko do ukończenia 7. roku życia wykazuje, co najmniej sześć cech spośród wymienionych punkcie” brak uwagi” oraz co najmniej sześć cech łącznie spośród wymienionych w dwóch kolejnych punktach: „nadpobudliwość” i „impulsywność”.

Brak uwagi:
- nie zwraca uwagi na szczegóły, popełnia wiele błędów na zajęciach w szkole i w przedszkolu;
-nie potrafi skupić uwagi;
- sprawia wrażenie, że nie słucha dobrze, co do niego się mówi;
-nie wykonuje ściśle poleceń i często nie kończy zadania;
-ma trudności ze zorganizowaniem się;
- ma trudności z wykonywaniem czynności czy zadań, które wymagają długiego wysiłku umysłowego;
- łatwo się rozprasza;
- często jest roztargnione podczas wykonywania zadań i czynności rutynowych.

Nadpobudliwość:
- nadmiernie się wierci;
- wstaje z krzesła przy czynnościach wymagających siedzenia;
- biega i wdrapuje się na różne obiekty częściej niż inni;
- ma trudności z wykonywaniem zadań wymagających ciszy;
- zdaje się ciągle poruszać;
- zbyt dużo mówi.

Impulsywność:
- wyrzuca z siebie odpowiedzi, zanim pytający skończy mówić;
- ma trudności z wyczekiwaniem na swoją kolejkę;
- przeszkadza innym bądź wchodzi im w słowo.
Dzieci z ADHD muszą się czuć akceptowane przez otoczenie. Nauczyciel pracując z takim dzieckiem powinien:
- uważnie słuchać tego, co ono mówi;
- pomagać mu poradzić sobie z uczuciami ucząc je, jak można to inaczej wyrazić.

Dzieci z ADHD mają tendencje do zagarniania przestrzeni innych, mogą potrzebować więcej przestrzeni. Część dzieci ma problemy z wykonywaniem zadania całego na siedząco, warto pozwolić dziecku na wstawanie, ewentualnie na chodzenie. Zadania wykonywane przez dzieci nadpobudliwe powinny być dostosowane do ich możliwości.

Nie należy łamać uporu dziecka nadpobudliwego siłą. Należy włączać je do współpracy z nauczycielem, umożliwiać mu działanie poprzez wykonywanie różnych jednostkowych poleceń czy bardziej długofalowego działania. Dzieci z ADHD powinny przebywać w grupie dzieci spokojnych, nie hamujemy nadmiernej aktywności, lecz stale, dyskretnie ukierunkowujemy jego działalność na właściwy cel. Skłaniamy dzieci nadpobudliwe do refleksji, zrozumienia sytuacji krytycznej oceny postępowania bez wywoływania poczucia winy, lęku lub niepewności.

Opracowała: Bożena Woźniakowska–Pędziwiatr

Twoje uwagi i pomysły

Tagi