Program autorski „Matematyka - słucham, patrzę, robię”

Program autorski „Matematyka - słucham, patrzę, robię”

SPIS TREŚCI

  • Wprowadzenie
  • Założenia programowe
  • Cele programu
  • Metody i formy pracy
  • Działania edukacyjne
  • Zakończenie
  • Bibliografia
  • Podstawy prawne
  • Ewaluacja programu

 

WPROWADZENIE

 

Edukacja matematyczna w przedszkolu ma przygotować dzieci do posługiwania się pewnymi pojęciami matematycznymi, do zrozumienia których  dochodzą poprzez samodzielne działanie. E. Gruszczyk-Kolczyńska słusznie zauważyła, że w edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Tylko odpowiednio wyzwolone rozwijają myślenie i wzmacniają odporność, stanowiąc podbudowę do tworzenia pojęć  i rozwijania umiejętności. Skuteczna realizacja  programu wychowawczo-dydaktycznego na rok przed rozpoczęciem przez dziecko edukacji w szkole stawia więc przed nauczycielem poważne wymagania,  pod względem przygotowania merytorycznego, stosowania odpowiednich środków metodycznych, jak i znajomości indywidualnego rozwoju  każdego dziecka i umiejętności wchodzenia z nim w bliski kontakt osobisty. W zdobywaniu doświadczeń matematycznych ogromne znaczenie ma trening, który rozwija umiejętności dziecka i pozwala mu  pokonać kolejne etapy liczenia. Organizowane sytuacje dydaktyczne sprawiają, że ćwiczenie dziecięcego liczenia poprzez różnorodne zabawy umożliwiające manipulowanie oraz wykorzystanie każdej życiowej sytuacji do wzbogacania liczby doświadczeń  matematycznych bardzo pomaga w zdobywaniu kompetencji intelektualnych do uczenia się matematyki i owocuje wysokim stopniem przyswojenia przez dziecko pojęć i umiejętności matematycznych.


Dzieci czteroletnie rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni, kierunek  i długość, przyswajają określenia czasu, klasyfikują przedmioty, porównują liczebność (równo, mniej, więcej), posługują się liczebnikami głównymi (jeden, dwa, trzy, cztery).


Dzieci pięcioletnie i sześcioletnie coraz dokładniej rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni w odniesieniu do siebie (na prawo, na lewo, naprzeciw), kierunek (w prawo, w lewo),  długość mierzoną miarą dowolnie obraną,  nazywają dni tygodnia oraz  pory roku, klasyfikują przedmioty , porównują dwa zbiory różnych przedmiotów przez łączenie w  pary po jednym elemencie z każdego zbioru (zbiory równoliczne i nie równoliczne),  liczą elementy zbioru do 10 oraz posługują się liczebnikami porządkowymi. Ostatnim etapem jest praktyczne zaznajomienie z dodawaniem liczb oraz działaniem odwrotnym – odejmowaniem.

 

ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE

 

Program „Matematyka – słucham, patrzę, robię” opiera się na założeniu nauki poprzez zabawę , doświadczenia, eksperymenty i działanie za pomocą konkretów i praktycznych ćwiczeń. Treści programowe odwołują się do wskazań podstawy programowej – obszarów: I, II, III, IV – Podstawy programowej wychowania przedszkolnego dla przedszkoli. Program przeznaczony jest dla dzieci w wieku od 4 do 6 lat.

 

Opracowany został, aby wspomagać i wspierać dziecięce rozumowanie bez podawania gotowych definicji. Ma za zadanie przybliżać trudne zagadnienia matematyczne w zabawie.

 

Program  ten  skorelowany  jest  z celami zawartymi w podstawie programowej wychowania przedszkolnego i obejmują:

 

1. Rozbudzanie dziecięcej aktywności i samodzielności poprzez działania z zakresu edukacji matematycznej;
2. Nabywanie wiadomości i  umiejętności poprzez działania z zakresu edukacji matematycznej;
3. Rozwijanie  umiejętności praktycznego zastosowania kompetencji matematycznych w codziennym  życiu;
4. Stwarzanie warunków sprzyjających  zdobywaniu kompetencji matematycznych w toku zabawy;
5. Budowanie dziecięcej wiedzy o świecie technicznym oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń w sposób zrozumiały dla innych;
6. Kształtowanie odporności emocjonalnej koniecznej do radzenia sobie z zadaniami o charakterze  matematycznym;

 

CELE PROGRAMU


1. Cele ogólne:

 

Celem głównym niniejszego programu  jest wzbogacenie oferty edukacyjnej przedszkola w zakresie wychowania przedszkolnego o możliwość rozwijania zainteresowań i nabywania umiejętności związanych z naukami ścisłymi, a także  rozwijanie motywacji do nauki jako źródła wiedzy, a także:

 

- stwarzanie warunków do wszechstronnego i harmonijnego rozwoju osobowości;
- wspieranie dzieci w rozwoju uzdolnień oraz wspomaganie tych, które rozwijają się wolniej lub nieharmonijnie;
- wprowadzanie dzieci w matematyczną metodę ujmowania świata materialnego;
- kształtowanie wyobraźni dziecięcej;
- kształtowanie odporności emocjonalnej i zdolności do wysiłku intelektualnego;
- stymulowanie rozwoju aktywności dzieci poprzez stosowanie różnorodnych ćwiczeń i zabaw  prowadzących do nabycia umiejętności matematycznych;
- wyzwalanie pozytywnych emocji na rozwinięcie zainteresowania światem  matematyki;
- rozbudzenie wiary dziecka we własne możliwości;
- rozwijanie umiejętności analizowania danych, porównywania, uogólniania;

2. Cele szczegółowe – dziecko:

 

- kształtuje i rozwija wszystkie zmysły;
- dokonuje analizy, syntezy, porównywania i klasyfikacji spostrzeganych przedmiotów;
- poszukuje odpowiedzi na nurtujące je pytania, problemy;
- stymuluje twórczą  aktywność matematyczną;
- kształtuje  postawę kreatywną;
- rozwija inteligencję przedoperacyjną oraz wspomaga rozwój  rozumowania logicznego na poziomie myślenia operacyjnego;
- wspiera ciekawość, samodzielność i aktywność w toku działań podejmowanych  z zakresu edukacji matematycznej;
- rozwija umiejętności praktycznego zastosowania kompetencji matematycznych w codziennym życiu;
- motywuje się do zainteresowania naukami ścisłymi;
- wykorzystuje umiejętności matematyczno-przyrodnicze do rozwiązywania problemów z zakresu różnych dziedzin życia;
- kształtuje umiejętności myślenia i jasnego formułowania wypowiedzi;
- dostrzega problemy i bada je w konkretnych przypadkach przez prowadzenie  prostych rozumowań matematycznych;
- projektuje i organizuje własną pracę, jak i pracę w grupach i zespołach;

3. Cele operacyjne - dziecko:

- rozumie, że liczby można porządkować, porównywać, dodawać i odejmować;
- wyodrębnia w otoczeniu figury geometryczne płaskie i przestrzenne oraz odwzorowuje obrazki złożone z nich;
- porządkuje klocki, figury, zabawki według różnych kryteriów;
- wyodrębnia i nazywa kształt przedmiotów, manipuluje, różnicuje, porównuje i segreguje figury geometryczne;
- tworzy rytmiczne układy z figur geometrycznych i innych przedmiotów;
- określa ciężar przedmiotów, waży je i porównuje;
- określa pojemność naczyń i dokonuje porównań;
- rozumie, że czas można nazywać i mierzyć;
- nazywa części swojego ciała;
- określa położenie przedmiotów w przestrzeni;
- określa położenie przedmiotów względem siebie i drugiej osoby;
- określa prawą i lewą stronę;
- rozwiązuje proste i złożone zagadki logiczne;
- dostrzega zależności między skutkiem a przyczyną;

 

METODY I FORMY PRACY

 

We wspomaganiu rozwoju dziecka największe znaczenie mają metody pracy oparte na działaniu, bezpośrednim spostrzeganiu i przeżywaniu oraz  na słowie. Metody czynne prowokują do działania, rozbudzają zaciekawienie i zainteresowanie dziecka, uruchamiają spontaniczną i swobodną aktywność i w ten sposób przyczyniają się do rozwoju. Łączą się one z metodami słownymi i percepcyjnymi.

 

Równie istotne są metody problemowe. Są one drogą poznania rzeczywistości, ponieważ angażują całą osobowość dziecka. Prowadzą one do wykrycia problemu, poszukiwania drogą prób i błędów, eksperymentowania podczas rozwiązywania problemów.
Różnorodne i bogate możliwości indywidualizowania oddziaływań, prowokowania, inspirowania, rozwiązywania problemów daje metoda zadaniowa.

 

Metodą, która przyczynia się do kształtowania w dziecku umiejętności związanych z podejmowaniem konkretnych działań, od fazy ich planowania i poszukiwania wsparcia, aż po ich realizację i ocenę jest metoda projektów.

 

Wszystkie wymienione metody znajdują zastosowanie w takich formach pracy jak:

 

- różnego rodzaju zabawy;
- gry dydaktyczne;
- prace związane z doświadczeniam i eksperymentowaniem;
- sytuacje edukacyjne organizowane przez nauczyciela z małymi zespołami i z grupą;
- spacery, wycieczki;
- gry i zabawy edukacyjne z wykorzystaniem stosownego oprogramowania komputerowego;
- konkursy, quizy;
- turniej (mecz matematyczny).

METODY CZYNNE:

 

- zajęć praktycznych – wykonywanie przez dzieci  różnych zadań o charakterze praktycznym, powtarzanie wiedzy z danego zakresu;
- zadań stawianych dziecku – zabawy badawcze, doświadczenia i eksperymenty;
- metody problemowe – gry dydaktyczne, burza mózgów;
- kierowanie działalnością dziecka poprzez inspirowanie oraz podsuwanie  pomysłu do  samodzielnych działań;
- samodzielne  doświadczenia poprzez spontaniczną  działalność dziecka;

METODY EKSPRESYJNE:

 

- działalność plastyczna i konstrukcyjna dzieci

METODY AKTYWIZUJACE:


- gry dydaktyczne wykorzystujące TIK

METODY PERCEPCYJNE:


- obserwacja, pokaz, podanie  przykładu, wzoru postępowania

METODY SŁOWNE:


- pogadanki i prelekcje,
- opis
- objaśnienia
- instrukcje

FORMY:


- praca indywidualna
- praca w  małych  zespołach dwu lub trzy osobowych
- praca z całą grupą

 

 

Autor: Monika Grabda

 

 

Dalsza część publikacji do pobrania poniżej.

Filmy

Pliki do pobrania

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi