Program zajęć ruchowych dla dzieci czteroletnich

Program zajęć ruchowych dla dzieci czteroletnich

Program zajęć ruchowych  dla  dzieci czteroletnich Oddziału Przedszkolnego przy SP w Bolkowie.

 

Rok szk. 2017/2018

„GIMNASTYKA DOBRA SPRAWA,
DLA MALUCHÓW TO ZABAWA.”

2. PODSTAWA PRAWNA:

 

Wyznacznikami do konstrukcji programu były:

 

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz.U. 2017 poz. 356)
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej  z dnia 25 sierpnia 2017 r. w  sprawie nadzoru pedagogicznego  (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949)
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 czerwca 2012 r.
  • w sprawie dopuszczania do użytku w szkole programów wychowania przedszkolnego i programów nauczania oraz dopuszczania do użytku szkolnego podręczników

 

3. AUTOR PROGRAMU

 

Nazywam się Magdalena Kolano. Moje kwalifikacje to  edukacje wczesnoszkolna i przedszkolna. Obecnie jestem nauczycielem wychowania przedszkolnego w Oddziałach Przedszkolnych przy Szkole  Podstawowej im. II Armii Wojska Polskiego w Bolkowie. Mam ośmioletnie doświadczenia w pracy z dziećmi zarówno w wieku przedszkolnym jak i uczniami klas I –III.

 

4. ADRESACI PROGRAMU

 

Adresatami programu jest grupa dzieci 4 – letnich Oddziału Przedszkolnego przy Szkole Podstawowej im. II Armii Wojska Polskiego w Bolkowie.


Grupa liczy 22 dzieci, w tym 14 dziewczynek i 8 chłopców. Mocną stroną grupy jest znaczna aktywność ruchowa, chęć udziału we wszelkich zajęciach ruchowych, zarówno gimnastycznych, zabawowych jak i muzycznych. Słaba strona grupy to porządkowanie miejsca pracy i zabawy. Dzieci bywają jeszcze mało cierpliwe i nie zawsze zdyscyplinowane.

WARUNKI DO PRZEPROWADZANIA TREŚCI PROGRAMU.

 

  • sala ruchowa, sala zajęć w oddziale przedszkolnym
  • ogród przedszkolny
  • Środki dydaktyczne:

 

 

- chusta animacyjna
- koce,
- obręcze,
- szarfy,
- woreczki,
- piłki, piłki kangrurki
- ławki,
- materace
- przyrządy w ogrodzie przedszkolnym.
- płyty z muzyką relaksacyjna, płyty z muzyką współczesną.

BUDŻET GODZIN

 

Program realizowany będzie w wymiarze 30 minutowych  zajęć ruchowych, przeprowadzanych dwa razy  w tygodniu. Łącznie  w ciągu całego roku szkolnego przeprowadzonych zostanie 38 godzin zajęć ruchowych w oparciu o niniejszy program.

CEL GŁÓWNY:

Zaspokojenie biologicznej potrzeby zwiększonej aktywności ruchowej i poczucia bezpieczeństwa oraz budowanie pozytywnego obrazu własnego "Ja"

CELE SZCZEGÓŁOWE:
Dziecko:

 

  • Przygotowuje się   do samodzielnej i zespołowej aktywności fizycznej,
  • Kształtuje prawidłowa postawę ciała,
  • Kształtuje umiejętność organizowania i aktywnego spędzania czasu wolnego,
  • Rozwija aktywność twórczą,
  • Współpracuje w grupie,
  • Rozwija umiejętności ruchowe: chód, bieg, skok, rzut, wspinanie, pokonywanie przeszkód,
  • Zna zasady higienicznego trybu życia,
  • Rozbudza zainteresowania sportowe,
  • Dba o bezpieczeństwo swoje i innych w czasie zajęć ruchowych,
  • Nawiązuje bliski, serdeczny kontaktu z innymi osobami,
  • Ma silniejsze poczucia samego siebie, swojej tożsamości,
  • Zna swoje możliwości,
  • Potrafi podejmować inicjatywę oraz wykorzystywać własną inwencję,
  • Potrafi być wrażliwe na potrzeby i uczucia innych oraz stają się bardziej wprawne w komunikowaniu i dzieleniu się doświadczeniami z innymi ludźmi,
  • Potrafi skupiać uwagę na tym, co robi,


KORZYŚCI PŁYNĄCE Z PRZEPROWADZANYCH ZAJĘĆ RUCHOWYCH ORAZ WŁĄCZENIA DO NICH ELEMENTÓW  METODY W. SHERBORNE:

 

  • Kształtuje potrzebę dbania o zdrowy tryb życia.
  • Kształtuje potrzebę dbania o prawidłową postawę ciała.
  • Daje radość.
  • Daje okazję do rozładowania energii.
  • Wyzwala zaangażowanie.
  • Daje pozytywne odczucie w kontakcie z drugim człowiekiem.
  • Daje możliwość zaspokojenia własnych potrzeb.
  • Zbliża do siebie uczestników zajęć.
  • Daje radość z działania w grupie.
  • Daje poczucie bezpieczeństwa.
  • Daje pewność siebie. 
  • Daje poczucie partnerstwa
  • Przyjemność dawania innym radości.
  • Jest próbą pokonania własnych zahamowań.

 

TREŚCI KSZTAŁCENIA


SPOSOBY  KSZTAŁTOWANIA SPRAWNOŚCI RUCHOWEJ U DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

 

KSZTAŁTOWANIE SPRAWNOŚCI  KONDYCYJNEJ

 

  • SZYBKOŚĆ

- marsz
- marsz z wysokim podnoszeniem kolan
- marsz w miejscu z wysokim podnoszeniem kolan
- bieg
- bieg w miejscu
- bieg w miejscu z wysokim unoszeniem kolan
- wymijanie
- obieganie
- omijanie
- zmiana kierunku
-zabawy bieżne
- rowerek w  pozycji leżącej

 

  • SIŁA

 

a) ćwiczenia wzmacniające mięśnie ramion:
 - uginanie i prostowanie ramion
- przeciąganie się rękami po ławeczce,
- przeciąganie w parach za ręce
- przeciąganie się w parach z wykorzystaniem szarf itp.
- podrzuty i rzuty piłkami, woreczkami itp.
- czworakowanie
- skoki zajączka,
- przenoszenie przyborów, przyrządów.

 

b) ćwiczenia wzmacniające mięśnie nóg, stóp, pasa biodrowego:
- wznosy i opusty nóg w postawie stojącej, leżącej, przodem i tyłem
- marsze, marszobiegi,
-  biegi
- podskoki  na jednej nodze, obunóż
- przeskoki na jednej nodze, obunóż ponad niskimi przeszkodami;
- chwyty i przekładanie palcami stóp różnych przedmiotów np. woreczków, kawałków   materiałów itp.

 

c) ćwiczenia wzmacniające mięśnie tułowia (głównie brzucha i grzbietu:
- skłony, opady,
- unoszenie nóg w leżeniu tyłem, wymachy
- zmiany pozycji ciała - siadanie, wstawanie,
- przejścia z siadu do leżenia i odwrotnie
- zabawy wzmacniające siłę mięśni tułowia z zastosowaniem piłek
- mocowania i wspinania.

KSZTAŁTOWANIE SPRAWNOŚCI  KOORDYNACYJNEJ:

  • SZYBKOŚĆ REAKCJI

- naśladowanie ruchów współćwiczącego
- rozpoczynanie zadań ruchowych na określone sygnały wzrokowe lub słuchowe
- wykonywanie zadań ruchowych tylko na określony znak, wzrokowy lub słuchowy.

  • RÓWNOWAGA

- działania w różnych płaszczyznach i na zmiennym podłożu, np.:
 wbieganie, wspinanie, zbieganie, zjeżdżanie po płaszczyznach o różnym kącie pochylenia
- ćwiczenia ze zmianą płaszczyzny podparcia np. przejścia po linie ułożonej na podłodze, ławeczce gimnastycznej, krążkach,

  • ORIENTACJA

Kształtowanie umiejętności kontrolowania położenia ciała i jego części w przestrzeni:

 

- przyjmowanie określonych pozycji, ułożenie głowy, rąk i nóg
- stosowanie ruchów naprzemiennych
- rozpoznawanie przedmiotów przy zamkniętych oczach
- przejście w kierunku skąd dochodzi sygnał,
- utrzymywanie określonych odległości i odstępów w ruchu dokonywanie zmian odległości wg pojęć dalej, bliżej, szerzej, ciaśniej
- omijanie przeszkód
- szybkie odnajdywanie wzrokiem określonego miejsca, koloru, przyboru.

  • KSZTAŁTOWANIE CZUCIA  poprzez stosowanie optymalnych dawek wysiłku przez:

- podania i odbicia ręką, nogą
- rzuty do celu z tej samej odległości przyborami o różnym ciężarze
- rzuty tym samym przyborem do celu usytuowanego w różnej odległości
- prowadzenie piłki stopą
- toczenie piłki głową
- szybkie przenoszenie małych przedmiotów i układanie ich w określonym miejscu

  • RYTMIZACJA RUCHÓW

- stosowanie zmian tempa i kierunku ruchu realizowanych wg pojęć wolno szybko, wolniej szybciej, w prawo - w lewo, w tył w przód
- wykonywanie ruchów wg zadanego rytmu w miejscu i w ruchu głową, tułowiem, rękami, nogą, przyborem
- odtwarzanie ruchem rytmu pracy np. szewca, krawca, drwala lub urządzeń mechanicznych np. wahadło, lokomotywa w różnym tempie.


ĆWICZENIA STOSOWANE W METODZIE WERONIKI SHERBORNE:


W zaproponowanym przez siebie programie ćwiczeń ruchowych Weronika Sherborne wyróżnia następujące grupy ćwiczeń:

 

  • ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała,
  • ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu,
  • ćwiczenia ułatwiające nawiązywanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą,
  • ćwiczenia twórcze.

 

  • POZNANIE WŁASNEGO CIAŁA

 

  • wyczuwanie własnego ciała,
  • nazywanie części ciała,
  • utrwalanie wiedzy o naszym ciele.


Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała to ćwiczenia polegające na tzw. "wyczuwaniu". Możemy wymienić tutaj ćwiczenia na:

 

  • wyczuwanie brzucha, pleców, pośladków,
  • wyczuwanie rąk i nóg,
  • wyczuwanie twarzy,
  • wyczuwanie całego ciała.

 

  • PEWNOŚĆ SIEBIE , POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA

 

Są to ćwiczenia ściśle związane z poprzednią grupą. Należy znać siebie, mieć pewność działania, aby nawiązywać kontakty z innymi osobami. Ćwiczenia te umożliwiają poznanie otoczenia, dzięki czemu dziecko może czuć się swobodnie i nie obawiać się go. Charakterystyczną cechą tych ćwiczeń jest to, że wykonywane są wyłącznie na podłodze. Mogą być to ćwiczenia indywidualne, w parach lub w grupie.

  • NAWIĄZYWANIE KONTAKTU I WSPÓŁPRACY Z PARTNEREM I GRUPĄ

Ćwiczenia te polegają na zdobywaniu i wymianie wspólnych doświadczeń podczas sesji ruchowych. Ich rezultat zależy od stopnia zaangażowania ćwiczących. W tych ćwiczeniach partner "bierny" jest pod opieką osoby aktywnej. Ten typ ćwiczeń pozwala na poznanie się partnerów, a zwłaszcza swojej siły, daje możliwość wspólnego przeżycia wykonywanych zadań. Są one przede wszystkim dobrą zabawą, w trakcie której uchodzą nagromadzone emocje i napięcia.

 

Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu możemy podzielić na cztery grupy:

 

  • ćwiczenia "z" w parach,
  • ćwiczenia "przeciwko" w parach,
  • ćwiczenia "razem" w parach,
  • ćwiczenia "razem" w grupie.

 

  • TWÓRCZOŚĆ

 

Wszystkie aspekty ruchu są rozwijane w ćwiczeniach proponowanych przez członków grupy. Szczególnym rodzajem ćwiczeń twórczych godnych polecenia w pracy z małymi dziećmi są ćwiczenia przy muzyce w formie tańca. Ćwiczenia "twórcze" pozwalają nawiązać i pogłębić stosunki międzyludzkie, poznać sytuacje, których ćwiczący mógłby nie doświadczyć w innych warunkach. W trakcie zajęć każde dziecko może być twórcą w stopniu, w jakim sobie życzy.

 

Metoda Ruchu Rozwijającego jest jedną z form wychowania fizycznego godnych polecenia wszystkim nauczycielom pracującym z dziećmi w wieku przedszkolnym. Elementy tej metody mogą być stosowane w pracy przedszkola jako 30-minutowe ćwiczenia ruchowe, jako zabawy i ćwiczenia poranne, zabawy ruchowe.

 

Myślę, że połączenie  tradycyjnych zestawów ćwiczeń z elementami metody ruchu rozwijającego W. Sherborne  będzie dla dzieci  nie tylko  nauką,  która poskutkuje propagowaniem postaw prozdrowotnych, ale i świetna zabawą.


SPOSOBY OSIĄGANIA CELÓW KSZTAŁCENIA I WYCHOWYWANIA.

 

Założone treści programu w pełni mieszczą się we współczesnym ujęciu wychowania fizycznego, które ma na celu wyposażenie młodego człowieka w kompetencje potrzebne do całożyciowej dbałości o zdrowie i sprawność ruchową. Podczas realizacji programu osiąga się to poprzez kształtowania odpowiedniej postawy ciała, sprawności ruchowej i  motorycznej oraz przekazywanie wiadomości teoretycznych i motywacji do zakładanych celów. Program kształtuje także postawę prozdrowotną – świadomego, aktywnego i dobrowolnego uczestnictwa dzieci  w aktywności fizycznej jako czynności mających wpływ na zdrowie ciała i umysłu. Ponadto program daje możliwość podejmowania samodzielnych decyzji  dotyczących realizacji różnych form aktywnego spędzania czasu wolnego.

 

Oddziałując w ten sposób na dziecko prowadzący w swojej pracy powinien kierować się następującymi założeniami:

 

  • podmiotowe traktowanie ucznia
  • wykorzystywanie twórczych metod pracy np. ekspresja ruchowa do utworu muzycznego
  • dbałość o aktywny udział w zajęciach ruchowych wszystkich dzieci bez względu na poziom sprawności ruchowej – zachowania zasady dostępności dla wszystkich
  • indywidualizacja procesu edukacji np.

 

 

- dzieci mające trudności w opanowaniu czy wykonaniu trudniejszych ćwiczeń, układów kroków itp.  pozostają przy ich podstawowych formach lub wykonują je odpowiednio do swoich możliwości.
- dzieci, które łatwo opanowały  trudniejsze ćwiczenia lub układy ćwiczeń, kroków wzbogacają je o dołożenie kolejnych czynności


PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA UCZNIA.

 

UCZEŃ:

 

Orientuje się w:

 

- położeniu swojego ciała w przestrzeni
- zmianie tempa i kierunku ruchu

 

Rozpoznaje:

 

- ćwiczenia i działania służące kształtowaniu prawidłowej postawy ciała
- zabawy i układy ćwiczeń, kroków służące sprawności ruchowej

 

Ustala:

 

- kierunek zabawy, wykonywanego ćwiczenia

 

Potrafi:

 

- wskazać działania służące zdrowemu trybowi życia


KRYTERIA OCENY I METODY SPRAWDZANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW

 

Proponowany program zawiera cele ogólne, szczegółowe, treści nauczania, które są częścią wymagań podstawy programowej wychowania przedszkolnego.

 

W trakcie  realizacji programu nie obowiązuje żaden system oceniania. Formą docenienia dzieci i ich udziału w proponowanych zajęciach jest nagradzanie uczestników pozytywnymi komentarzami, emblematami uśmiechniętych buziek, medalami przygotowywanymi odpowiednio do zaplanowanych zajęć. Ponadto nauczyciel będzie przeprowadzał zawody, konkurencje  sportowe, w których dzieci będą mogły wykazać się zdobytymi umiejętnościami. Prowadzący na bieżąco będzie przeprowadzał korektę popełnianych przez uczestników błędów w wykonywaniu konkretnych ćwiczeń. Swoistą metoda sprawdzenia osiągnięć dzieci jest bieżąca analiza poziomu przyswojenia układów ćwiczeń, kroków, zabaw.

 

Myślę, że połączenie  tradycyjnych zestawów ćwiczeń z elementami metody ruchu rozwijającego W. Sherborne  będzie dla dzieci  nie tylko  nauką,  która poskutkuje propagowaniem postaw prozdrowotnych, ale i świetna zabawą.

 

EWALUACJA

 

Po realizacji programu ,,Gimnastyka dobra sprawa, dla maluchów to zabawa” przeprowadzę sprawdzian wiadomości i umiejętności, jakie dzieci nabyły w trakcie prowadzonych zajęć. Ponadto  na bieżąco będę rozmawiać z dziećmi na temat zdrowego trybu życia. Podczas zajęć będę obserwować zaangażowanie dzieci w wykonywanie poszczególnych ćwiczeń. Ich zachowanie i współpracę oraz zasady przestrzegania bezpieczeństwa podczas zajęć ruchowych. Dokonam diagnozy wstępnej oraz końcowej, do których użyję skonstruowanych arkuszy obserwacji.  Przeprowadzę ankietę z rodzicami.

 

Przeprowadzona ewaluacja posłuży do pozyskania informacji  dotyczącej pracy z programem. Pozwoli także na wprowadzenie stosownych poprawek, uzupełnień czy zmian, które będą wykorzystane w dalszej pracy.

                           
Autor: Magdalena Kolano

 

BIBLIOGRAFIA

 

  • Bogdanowicz Marta, Okrzesik Dariusz ,, Opis i planowanie zajęć wg Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne”
  • Lipiejko Małgorzata  - Zajęcia ruchowe w przedszkolu- ,, Gry i zabawy ruchowe”
  • Wlaźnik Kazimiera - ,,Wychowanie fizyczne w przedszkolu”

 

Załącznik nr 1

 

PROPOZYCJE SCENARIUSZY ZAMIERZONYCH ZAJĘĆ.

 

SCENARIUSZ  nr 1

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne
Obszar edukacji ruchowej

 

Część wstępna:

 

  • Zabawa przy piosence -
    Każda rączka, każda rączka
    pięć paluszków ma, pięć paluszków ma.
    Paluszki składamy, wszystkimi klaskamy,
    Raz i dwa, raz i dwa.

    Dzieci wykonują ruchy obrotowe jedną, a następnie drugą dłonią. Pokazują jedną i drugą dłoń z rozstawionymi palcami, zestawiają czubki palców obu rąk, stukają palcami o siebie.
  • Dzieci siedzą w kole na podłodze. Nauczycielka stoi przed nimi i wskazuje jakąś część ciała, nazywając ją. Dzieci naśladują gest. (początkowo dzieci tylko naśladują nazywane i wykonywane przez dorosłego czynności, z czasem nazywają je)
  • W kręgu - dzieci siedzą w kręgu na podłodze, trzymając się za ręce. Próbują, nie puszczając rąk, jednocześnie wstać, a potem usiąść.

 

Część główna:

 

  • Pieski - dzieci poruszają się po sali na czworakach, naśladując ruchy i dźwięki wydawane przez psy:

- każde osobno
- w parach, trzymając się za rękę i posuwając ją po podłodze (dłoń na dłoni). Napotykając przeszkodę lub inne pieski, okrążają je, obwąchują, obszczekują. Tłem do zabawy jest opowieść n-lki o pieskach np. poszły pieski na spacer….

 

  • Giganty i krasnoludki - dzieci leżą na plecach. Na zmianę rozciągają się, starając się zajmować jak najwięcej miejsca (giganty), i kulą się jak najmocniej, aby zajmować jak najmniej miejsca (krasnoludki).
  • Kłody - połowa dzieci leży na brzuchach w dowolnych miejscach w sali, pozostałe dzieci ostrożnie przechodzą nad nimi:

- na stojąco
- na czworakach

 

Część końcowa:

 

  • Zabawa przy piosence "Dwóm tańczyć się zachciało"
  • Marsz po Sali.


SCENARIUSZ  nr 2

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne z udziałem rodziców
Obszar edukacji ruchowej

Część wstępna:

 

  • Marsz dookoła sali - dziecko, trzymając za rękę rodzica, maszeruje z nim na piętach, na palcach (naprzemiennie)
  • Wyliczanka - n-lka mówi wierszyk - dziecko samodzielnie lub z pomocą dorosłego Wskazuje odpowiednie części ciała:

Każde dziecko ma dwie rączki
i dwie nóżki także ma
Jeden nosek, jedne usta,
ale oczka także dwa.
Gdy jest jasno, wszystko widzą
Oczka dziecka obydwa.
Gdy jest ciemno, wszystko słyszą
Uszka dziecka - też są dwa.

 

  • Na kocu - nauczycielka rozkłada koc na podłodze, dzieci siadają, kładą się na nim.
  • Na prośbę nauczycielki wchodzą pod koc (chowają się tak , by nie było widać żadnej części ciała). Następnie proponuje, aby dzieci usiadły dookoła koca, przed kocem i za kocem.

 

Część główna:

 

  • Mostek - rodzic robi mostek, a dziecko przechodzi pod mostem, dookoła mostu, nad Mostem
  • Tunel - część rodziców klęczy w rzędzie ciasno obok siebie, podpierając się rękoma (tunel), pozostali kładą się na podłodze (co drugi dorosły). Dzieci przechodzą raz pod rodzicem, a raz nad rodzicem (raz pod klęczącym, raz nad leżącym.
  • Klatka - Dorosły siedzi w rozkroku, dziecko również w rozkroku, siedzi między jego nogami odwrócone do dorosłego plecami. Dorosły obejmuje dziecko rękoma i nogami, a ono próbuje wydostać się z tego uścisku (klatki). Gdy dziecko wykaże się maksymalną siłą, dorosły rozluźnia uchwyt, aby umożliwić mu wyswobodzenie się

 

Część końcowa:

 

  • Masaż - dziecko leży na podłodze, rodzic masuje jego całe ciało, po chwili zmiana, dziecko masuje rodzica.
  • Spacer - dziecko staje dorosłemu na stopach, przytula się mocno do niego całym ciałem, dorosły prowadzi dziecko na spacer dookoła sali.
  • Przytulanka - rodzic z dzieckiem leżą przytuleni do siebie na dywanie, oczy Zamknięte. Po zrelaksowaniu się wstają.


SCENARIUSZ  nr 3

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne
Obszar edukacji ruchowej
Pomoce: koce, szarfy, płyta z muzyką relaksacyjną

Część wstępna:

 

  • Dziewczynka - dzieci stoją w kole i śpiewają, wskazując jednocześnie części ciała

Tu paluszek, tu paluszek, tu pośrodku jest mój brzuszek.
Tu jest rączka, tutaj druga, a tu oczko sobie mruga.
Tu jest buźka i ząbeczki, tu wpadają cukiereczki,
Tu jest nóżka i tu nóżka, a tu cała jest dziewuszka.

 

  • Nie chcę cię - zabawa ze śpiewem, dzieci w parze odpychają się gestem, potem wykonują gest przyzywania, zachęty w kierunku innego dziecka i z nim kontynuują zabawę, podają sobie ręce na krzyż, kręcą się w kółko. Nie chcę cię, nie chcę cię, nie chcę cię znać

Chodź do mnie, chodź do mnie, rączkę mi dać.
Prawą mi daj, lewą mi daj i już się na mnie nie gniewaj.

  • Giganty i krasnoludki - dzieci leżą na plecach. Na zmianę rozciągają się (giganty), i kulą się jak najmocniej (krasnoludki)

 

Część główna:

 

  • Pieski - dzieci w parach (ramiona mają przewiązane szarfą) poruszają się po sali na czworakach, naśladując ruchy i dźwięki wydawane przez psy.
  • Naleśniki - nauczyciel zawija dziecko w koc, a ono próbuje się odwinąć
  • Sanki - dzieci siadają na kocu, nauczyciel wozi je po kolei po całej sali.
  • Na koniec nauczyciel kładzie się na kocu, a wszystkie dzieci próbują go uciągnąć( n-el odpycha się nogami).
  • Składanie - dzieci składają koce w kostkę (w mały kwadrat lub prostokąt).

Część końcowa - relaksacyjna

 

  • Masaż- jedno dziecko leży, oczy zamknięte, drugie masuje, głaszcze jego całe ciało - zmiana
  • Dzieci stoją - słuchają muzyki, po chwili wolno zaczynają tańczyć w tempie słuchanej muzyki - ćwiczenia twórcze
  • Leżenie na plecach, oczy zamknięte - słuchanie muzyki relaksacyjnej - odpoczynek
  • Pożegnanie


SCENARIUSZ  nr 4

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne
Obszar edukacji ruchowej
Pomoce: koce, płyta z muzyką relaksacyjną

Część wstępna:

 

  • Taniec ciała - prowadząca po kolei wymienia części ciała, a dzieci wprawiają je w ruch aż zaczyna tańczyć całe ciało.
  • W kręgu - dzieci siedzą w kręgu na podłodze, trzymając się za ręce. Przesuwają się na siedząco do tylu, tworząc coraz większe koło, a następnie do przodu, jak najbliżej środka koła (cały czas trzymając się za ręce).
  • Kłody - Połowa dzieci leży na brzuchach w dowolnych miejscach w sali, pozostałe dzieci przechodzą ostrożnie nad nimi: na stojąco, z otwartymi oczami, na czworakach z otwartymi oczami, na stojąco z zamkniętymi oczami.

 

Część główna:

 

  • Pary w siadzie - opieranie się plecami. Następnie całkowite przejmowanie ciężaru partnera.
  • Taczki - ciągnięcie za kostki leżącego na plecach po sali.
  • Kamienie - leżenie na plecach, ręce wzdłuż tułowia, na sygnał- podnoszenie rąk do góry, mocne zaciskanie w pięści, potem rozluźnianie, opuszczanie rąk. .
  • Kto silniejszy - siedzenie dwójkami, plecami do siebie. Najpierw delikatne ocieranie się, "wyczuwanie" plecami partnera, potem- pchanie partnera plecami(poznawanie własnej siły).
  • Część końcowa:
  • Cisza - przejście do leżenia na plecach w rzędzie, odpoczynek, oczy zamknięte, słuchanie ciszy, relaks.
  • Pożegnanie - podanie sobie rąk, każdy z każdym.


SCENARIUSZ  nr 5

 

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne z udziałem dorosłych
Obszar edukacji ruchowej

Część wstępna:

 

  • Jak bije twoje serce - dziecko w parze z rodzicem . Dziecko kładzie się na plecach, rodzic przykłada ucho do jego serca i słucha bicia . Rytm serca można wyklaskać . Potem zmiana ról .
  • Patrz i słuchaj - rodzic z dzieckiem trzymają się za ręce i biegają po sali w rytm muzyki . W przerwie w muzyce prowadzący podaje hasło np. drewno , metal , plastik . Pary szybko odnajdują przedmiot wykonany z takiego materiału i dotykają go . Kiedy usłyszą znowu dźwięki muzyki mogą biegać .

 

Część główna:

 

  • "Uśmiechnij się do mnie" - dziecko i dorosły siedzą przodem do siebie, trzymając się za ręce. Wymieniają uśmiechy, dotykają się czołami, pocierają nosami, brodami. Pokazują sobie wzajemnie nos, buzię, porównują swoje ręce.
  • "Spójrz na mnie" - dziecko w pozycji leżącej na brzuchu - dorosły w klęku rozwartym obejmuje nogami ciało dziecka. Nachylając się zagląda w twarz dziecka raz z prawej, raz z lewej strony (skręty głowy w lewo i w prawo)
  • "Wycieczka" - dziecko leży na plecach, dorosły ciągnie je za nogi po dywanie, potem za nogę i rękę (próba zmiany ról)
  • "Pływanie" - dorosły leży na plecach a dziecko leży na nim przylegając do jego ciała. Partnerzy przesuwają się po podłodze - do przodu i do tyłu.

 

 

Część końcowa:

  • Relaks - masaż pleców partnera
  • Dziecko siedzi plecami do dorosłego, dorosły rysuje na plecach dziecka "ciasto" w rytm wierszyka (zmiana ról)

Mama piecze ciasto pyszne
w samym środku będą wiśnie
ananasy i brzoskwinie
w ustach ciasto się rozpłynie



SCENARIUSZ  nr 6

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne
Obszar edukacji ruchowej

Część wstępna:

 

  • Powitanie - śpiewanka "Witaj..., witaj..., jak się masz? Wszyscy cię lubimy, wszyscy cię kochamy,
  • Bądź wśród nas." (na melodię "Panie Janie")
  • Zabawa "Czarodziejski klej" - Czarodziejskim klejem smarujemy różne części ciała np. uszy. Gdy słychać muzykę, tańczymy w parach dotykając się uszami.

 

Część główna:

 

  • Poczucie własnego ciała - . Leżymy na plecach i jazda po podłodze.
  • Leżenie na brzuchu i jazda po podłodze. Przesuwanie się po podłodze na pośladkach.
  • Ćwiczenia "razem" w parach - Partnerzy siedzą złączeni plecami, po czym wstają nie odrywając się od siebie, napierając na siebie plecami tak, aby obydwaj powstali.
  • Ćwiczenia "z" partnerem

- "kangury"- jedno dziecko jest matką i tuli w ramionach swoje dziecko
"mosty"- przechodzenie wokół, nad, pod partnerem w siadzie klęcznym.
- "wycieczka"- ciągnięcie leżącego partnera za nogi po podłodze
- "rolowanie dywanu"- jedno dziecko leży na podłodze, drugie go turla

 

Część końcowa:

 

  • Masaż do wiersza "Stonoga":

 

Idzie, idzie stonoga, stonoga, stonoga, a tu noga. Kroczenie palcami po plecach, złapanie za nogę dziecka.
Idzie, idzie malec, malec, malec, a tu palec. Kroczenie palcami po plecach, złapanie za palec dziecka.
Idzie, idzie koń, koń, koń, a tu dłoń. Lekkie uderzenia w plecy całą dłonią, złapanie za dłoń dziecka.
Leci, leci sowa, sowa, sowa, a tu głowa. Wykonywanie okrężnych ruchów dłońmi na plecach, złapanie za głowę dziecka

 

  • Relaks - odpoczynek w leżeniu, głębokie oddechy.


SCENARIUSZ  nr 7

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne
Obszar edukacji ruchowej
Pomoce: koce

 

Część wstępna:

 

  • Powitanie - przez ukłon, spojrzenie w oczy. Następnie - przez uderzenie wzniesionymi do góry dłońmi (każdy z każdym)
    "Śmieszne miny"- wytrzeszczanie oczu, wysuwanie języka, oblizywanie się szczerzenie zębów, "smutna minka", " wesoła minka".
  • Ćwiczenie kolan - chód bociana po okręgu, zmiana kierunku, chód na "gumowych nogach", zmiana kierunku, chód na "sztywnych" nogach.

 

Część główna:

 

  • Uderzenie o podłogę - na przemian stopami i dłońmi, najpierw w rytmie dowolnym, potem podporządkowanie się podanemu rytmowi.
  • Kto silniejszy - siedzenie dwójkami, plecami do siebie. Najpierw delikatne ocieranie się, "wyczuwanie" plecami partnera, potem- pchanie partnera plecami (poznawanie własnej siły).
  • Podobna próba sił w pozycji stojącej, twarzami do siebie (odpychanie rękami).
  • Wycieczka po sali - na kocu-jedno dziecko leży na kocu, dwie osoby go ciągną. Zmiana.
  • Huśtawka - huśtanie jednej osoby na kocu przez pozostałych uczestników (wszyscy trzymają krawędź koca i usiłują huśtać).

 

Część końcowa:

 

  • Odpoczynek, leżenie w kole z zamkniętymi oczami, "słuchanie ciszy".
  • Powolne "budzenie się", podnoszenie, spokojne ubieranie pantofli, pożegnanie szeptem.


SCENARIUSZ  nr 8

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne z udziałem dorosłych
Obszar edukacji ruchowej
Pomoce: chusta, muzyka relaksująca

Część wstępna:

 

  • Kto jest kim? - wszyscy stojąc dookoła chusty, trzymają ją pod brodą, dzieci kolejno Wypowiadają swoje imiona.
  • Kto gdzie jest? - część dzieci siada na podłodze, dorośli przykrywają je chustą, pozostałe dzieci za pomocą dotyku próbują odgadnąć (po odgłosach lub po kształcie ciała), kto gdzie leży pod chustą.
  • Bieganie z chustą - wszyscy, stojąc w kręgu, trzymają chustę za uchwyty. Biegnąc po obwodzie kola, na przemian podnoszą i opuszczają chustę.


Część główna:

 

  • Paczka - dzieci siedzą na środku rozłożonej na podłodze chusty, a pozostali uczestnicy zajęć stoją dookoła niej, trzymając ją za uchwyty. Dorośli łączą ze sobą krawędzie chusty (robią paczkę) i niosą ją na pocztę - ciągną chustę z dziećmi po podłodze.
  • Tunel - 2 osoby dorosłe tworzą z chusty tunel. Dzieci przechodzą na czworakach lub przeczołgują się przez "tunel".
  • Chmura gradowa - wszyscy stoją w kręgu, trzymają chustę za uchwyty. Grupa unosi na zmianę chustę w górę w dół. Kiedy chusta jest w górze cała grupa wykonuje kilka kroków wstecz, pozwalając jej swobodnie opaść na podłogę.
  • Deszczowa chmura - W rogu sali 6 osób (dorośli) trzyma chustę. Dzieci stoją w rozsypce i uciekają przed chustą - dorośli próbują je nakryć "deszczową chmurą". Schwytane w ten sposób dzieci powiększają chmurę. Po złapaniu wszystkich, zmiana ról.

 

Część końcowa:

 

  • Wachlowanie - dorośli i dzieci wachlują chustą, cały czas trzymając ją nad kolanami w rytm śpiewanej piosenki.
  • Smaczne spanie - wszyscy w parach - dorosły-dziecko - leżą na podłodze do ramion przykryci chustą. Odpoczywają, słuchając muzyki relaksującej.

 

SCENARIUSZ  nr 9

Scenariusz zajęć metodą W. Sherborne
Obszar edukacji ruchowej
Pomoce: muzyka relaksująca

Część wstępna:

 

  • Powitanie "iskierką" - grupa wita się iskierką różnymi częściami ciała (plecami, głowami, łokciami).
  • Zabawne miny - wytrzeszczanie i mrużenie oczu, robienie min proponowanych przez prowadzącego oraz przez dzieci.
  • Przygotowanie do podróży - uczestnicy demonstrują czynności zakładania rękawic, czapki, butów, ogrzewanie nóg i dłoni.
  • Zabawy paluszkowe - zabawy paluszkami: rodzinka, dwa Michały, idzie myszka.

 

Część główna:

 

  • Bałwan - dziecko turla współćwiczącego leżącego na plecach na podłodze, zmiana
  • Koniki - dziecko przyjmuje pozycję na czworakach, współćwiczący siada mu na plecach i "jadą" dookoła Sali, zmiana pozycji.
  • Mostek - jedno dziecko w pozycji na czworakach robi "mostek", drugie przechodzi pod, nad, dookoła mostku, zmiana pozycji.

 

Część końcowa:

 

  • Masaż - w parach, jedno dziecko leży na plecach na podłodze, drugie masuje jego plecy, nogi, ręce, zmiana pozycji.
  • Odpoczynek - uczestnicy leżą na plecach, głęboko oddychają
  • Marsz po Sali/

 

SCENARIUSZ  nr 10.

Scenariusz zajęć metodą Weroniki Sherborne
Pomoce: płyta z muzyką relaksacyjną, koce

Część wstępna:

 

  • Powitanie - wszyscy stoją w kole, składają sobie głęboki ukłon i patrzą sobie w oczy
  • Powitanie - w parach dzieci witają się z sobą różnymi częściami ciała
  • Wyczuwanie głowy - dotykanie czoła raz lewą, raz prawą dłonią - obmacywanie głowy. Dotykanie czołem kolan złożonych razem na przemian lewego i prawego kolana. W siadzie dotykanie czoła palcami stopy lewej i prawej zamiennie.

 

Część główna:

 

  • "Naleśnik" - dziecko przytrzymuje palcami brzeg koca, turla się i jednocześnie zawija w koc, odwijanie z koca i powtórka.
  • "Spacer na palcach" - w parach dzieci przytulają się przodem do siebie, obejmując się i przytrzymując w pasie rękami. Jedno dziecko stawia stopy na stopach partnera i maszerują. Zmiana.
  • "Dobranoc" - jedno dziecko zawija partnera w "becik" z koca i usypia go, nucąc mu cichutko i głaszcząc po głowie. Dziecko śpi i nagle budzi się z "wesołym krzykiem i wyskakuje z koca. Po chwili zamiana.

 

Część końcowa:

 

  • Pożegnanie - najpierw ogólne, potem każdy z każdym przez potarcie się nosami, następnie poprzez "zrobienie sowy" (patrzenie w oczy z bardzo bliska)
  • Marsz dookoła Sali.

 

Załącznik nr 2

 

 

Szanowni Państwo
Celem niniejszej ankiety jest skonfrontowanie spostrzeżeń rodziców i nauczycieli dotyczących zdrowego trybu życia waszego dziecka, oraz obranie wspólnej drogi dotyczącej dalszej pracy z dzieckiem. Bardzo proszę wypełnić ankietę, zaznaczając znakiem x pola, które według Państwa  najbardziej pasują do Waszej osoby i do Waszego dziecka.

IMIĘ I NAZWISKO DZIECKA..............................

1. Ile czasu tygodniowo poświęca Pani/Pan na aktywność ruchową razem z dzieckiem?


  • nie mam na to czasu
  • raz w tygodniu
  • trzy razy w tygodniu
  • codziennie


2. Czy wspólnie spędzacie czas na spacerach?


  • nie
  • raczej nie      
  • raczej tak       
  • tak  


3. Czy dziecko chętnie uczestniczy w zajęciach ruchowych, które odbywają się w przedszkolu?


  • nie lubi     
  • ćwiczy bo musi   
  • czasami      
  • bardzo chętnie


4. Jaka forma zajęć ruchowych najbardziej mu odpowiada?


  • zabawy ruchowe            
  • gimnastyka           
  • rytm, muzyka, taniec  
  • inna.........................  
  • żadna


5. Czy uczestniczy w poza przedszkolnych zajęciach ruchowych?


  • tak  
  • nie
  • w jakich………………………


6. Czy przekazuje Pan/Pani swojemu dziecku wiedzę o zdrowym trybie życia?


  • nie             
  • raczej nie          
  • raczej tak          
  • tak                  
  • nie wiem


7. Czy wspólnie oceniacie zachowania służące i zagrażające zdrowiu?


  • nie  
  • raczej nie  
  • raczej tak   
  • tak  
  • nie wiem


8. Co według Pana/Pani jest najważniejsze dla utrzymania zdrowia? 


  • aktywność ruchowa  
  • prawidłowe odżywianie
  • higiena osobista  
  • inne........................


9. Czy prowadzi Pan/Pani zdrowy styl życia?


  • nie  
  • raczej nie  
  • raczej tak  
  • tak   
  • nie wiem


10. Kto dostarcza Panu/Pani najwięcej informacji o zdrowiu?


  • telewizja
  • internet      
  • przedszkole, nauczyciele  
  • czasopisma
  • inne...................                                                                                                           


Podpis rodzica.........

 

Filmy

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi