„Przyjazny świat dla każdego dziecka” program wychowawczo-profilaktyczny

Jesteś nauczycielem wychowania przedszkolnego? Przygotowałeś scenariusz zajęć i chcesz podzielić się nim z innymi? Dajemy Ci taką możliwość!
Prezentowane poniżej materiały to Wasze scenariusze zajęć dla dzieci w przedszkolu!
„Przyjazny świat dla każdego dziecka” program wychowawczo-profilaktyczny
Oceń
{

Realizacja programu w roku szkolnym 2006/2007

Realizacja programu w roku szkolnym 2006/2007


Wstęp

Świat przyjazny dzieciom to taki świat, w którym wszystkie dzieci otrzymują najlepsze z możliwych warunki startu życiowego i w związku z tym mają dostęp do powszechnej edukacji obejmującej kształcenie i wychowanie już od szczebla przedszkolnego. Daje to dzieciom możliwość rozwinięcia indywidualnych predyspozycji w bezpiecznym i przyjaznym otoczeniu. Edukacja powinna wspierać fizyczny, psychiczny, duchowy, społeczny, emocjonalny, poznawczy i kulturalny rozwój dzieci. Za rozwój i wychowanie dzieci w pierwszym rzędzie odpowiedzialna jest rodzina. Ona to jako podstawowa jednostka społeczna powinna otrzymywać wszechstronną pomoc i opiekę. Wszystkie instytucje wychowawcze i społeczne powinny respektować prawa dzieci i udzielać potrzebnego wsparcia rodzicom w taki sposób, aby dzieci mogły rosnąć i rozwijać się w bezpiecznej atmosferze wśród miłości i zrozumienia.

Wychowanie jest procesem odpowiedzialnym i trudnym. Od wychowawców wymaga się, aby oprócz miłości, wiedzy i umiejętności umieli nauczyć dziecko zdolności przewidywania i zapobiegania różnym zagrożeniom. Profilaktyka jako część wychowania ma za zadanie wzmocnienie czynników chroniących i eliminację czynników ryzyka. Niniejszy program obejmuje uczenie podstawowych umiejętności potrzebnych w życiu codziennym – współdziałania, radzenia sobie ze stresem, rozpoznawania uczuć i radzenia sobie z nimi, rozwiązywania konfliktów, sztuki słuchania i rozumienia punktu widzenia innej osoby, skutecznego porozumiewania się, tolerancji dla innych. O sukcesie człowieka w życiu decydują nie tylko zdolności, ale także cechy określone w literaturze psychologicznej jako „inteligencja emocjonalna” (D. Goleman), a więc wytrwałość w dążeniu do celu pomimo niepowodzeń, zdolność motywacji, planowania, podejmowania decyzji, optymistyczne podejście do życia. M. Seligman podkreśla rolę optymistycznego lub pesymistycznego nastawienia wobec zadań oraz wpływ sposobu myślenia o trudnościach, przeszkodach i niepowodzeniach na efekty podjętych działań. Wskazuje na skutki „wyuczonej bezradności” – postawy braku wiary w swoje możliwości, często wpajanej w domu i szkole. Dlatego tak ważne są w życiu umiejętności emocjonalne.

Pojęcie dziecka o samym sobie może ułatwić lub też utrudnić wejście jednostki w grupę. Samoocena dziecka zależy od wielu czynników i determinuje sposób funkcjonowania jednostki w różnych rolach społecznych. Rolą nauczyciela i wychowawcy jest ukazanie dziecku właściwej drogi w kształtowaniu własnej samooceny, w taki sposób, aby mogło ono wykorzystywać wszystkie swoje możliwości ze skierowaniem na pozytywne sfery życia przy jednoczesnym odrzuceniu wszystkiego, co może zagrażać i niszczyć. Warto jest, więc skupić się na mocnych stronach dziecka, rozwijać je, jednocześnie pomagać mu w rozpoznawaniu tego, co w nim najlepsze. Asertywność oznacza wiarę w siebie, ale jednocześnie szacunek dla uczuć i potrzeb innych ludzi. Być asertywnym oznacza zachowywać się w sposób, który pozwala działać we własnym najlepiej pojętym interesie, uczy jak domagać się respektowania się własnych praw, nie odmawiając tych samych praw innym. Droga dochodzenia do asertywności powinna rozpoczynać się już we wczesnym dzieciństwie. Dziecko potrafiące manifestować swoje prawa będzie odporne na „złe oddziaływania innych”oraz będzie potrafiło wybierać w życiu dobre rozwiązania.

W życiu każdego człowieka ważne są wartości, którymi kieruje się w swoim postępowaniu. Już od najmłodszych lat należy zapoznawać dzieci z wartościami, które pomogą im lepiej żyć i funkcjonować wśród innych. Są to takie wartości jak: przyjaźń, szacunek, tolerancja, dobroć, miłość. W opracowanym programie starano się tak ułożyć treści, aby służyły one rozwijaniu optymalnej samooceny dziecka, asertywności czyli umiejętności dokonywania wyborów oraz aby program ten jako program wychowawczo - profilaktyczny ukazywał dzieciom wartości, które są w życiu ważne. Treści te przekazywane są w czasie zajęć wychowawczych, dydaktycznych w formie zabaw dydaktycznych. Zabawa jest najbardziej efektywnym sposobem uczenia dziecka. Zaplanowane zabawy pomogą rozwinąć dziecku wrodzoną zdolność zaufania samemu sobie i skutecznej reakcji na niebezpieczne sytuacje.

REALIZACJA PROGRAMU

Twoje uwagi i pomysły

Tagi