Zabawy ruchowe do wykorzystania podczas realizacji programu Przyjaciele Zippiego

Zabawy ruchowe do wykorzystania podczas realizacji programu Przyjaciele Zippiego

Program „Przyjaciele Zippiego” jak wiadomo jest programem bardzo statycznym. Powoduje to, że dzieciom trudno skupić się długo na treściach, które są trudne i wymagają od nich intensywnego myślenia, rozwiązywania problemów. Dlatego też, realizując treści tego programu, wzbogacałam proponowane spotkania o zabawy ruchowe, które miały odprężyć dzieci, a zarazem pobudzić do dalszej pracy i wysiłku intelektualnego. Proponowane zabawy oparte są przede wszystkim na metodach aktywizujących Weroniki Sherborne.

 

1. Zabawa ruchowa „Piórka na wietrze”:

 

Dzieci siadają w kole wokół rozłożonego prześcieradła i chwytają mocno jego brzegi. Nauczyciel mówi „Wyobraźcie sobie, że prześcieradło jest wiatrem”. Gdy wszyscy będziecie jednocześnie opuszczać i podnosić prześcieradło, poczujecie ten wiatr.

 

2. Zabawa ruchowa „Kolorowa gwiazda”:

 

Wszyscy leżą na chuście (prześcieradle), nogi mają zwrócone w kierunku jej środka, jednocześnie wykonują polecenia:

  • turlamy się w prawo dwa razy,
  • trzymamy się za ręce, podnosimy je do góry, kładziemy za głowę i znowu podnosimy do góry,
  • trzymając się za ręce, podnosimy się i siadamy,
  • trzymając się za ręce, podnosimy nogi do góry /dotykamy stóp sąsiadów/, siadamy i opuszczamy nogi. Złożenie chusty.


3. Zabawa ruchowa „Dwie krainy muzyczne - Strusia Pędziwiatra i Żółwia Powolnego”:

Stwarzamy Dwie krainy muzyczne - Strusia Pędziwiatra i Żółwia Powolnego. Salę dzielimy, np. skakanką, na dwie części. Dzieci, słuchając muzyki wolnej i szybkiej, przenoszą się do właściwej krainy i tam poruszają się w rytm muzyki.

4. Zabawa ruchowa „Podłoga się klei” - zabawa odprężająca:

Dzieci dobierają się dwójkami. Jedno z nich kładzie się na podłodze i mocno do niej przylega, napinając wszystkie mięśnie. Drugie próbuje oderwać je od podłogi. Po chwili następuje zamiana.

5. Zabawa ruchowa „Idący cień”:

Dzieci ustawione parami. Jedno dziecko idzie do przodu, a drugie jest jego cieniem (cień podąża za nim i naśladuje jego ruchy). Na sygnał nauczycielki dzieci zamieniają się rolami (cień staje się przewodnikiem).

6. Jak tu pięknie!

Odpoczynek, relaks przy muzyce - oglądanie otoczenia przez kolorowe papierki po cukierkach.

7. Zabawa ruchowa „Spacer”:

Ćwiczenie polega na „spacerowaniu na siedząco”. Słuchając opowiadania - dzieci naśladują osobę dorosłą:

  • Wyruszamy w drogę (uderzamy dłońmi płasko o uda, naśladując odgłosy chodzenia – 10s).
  • Teraz trochę pobiegniemy (szybsze uderzanie).
  • Wyprzedza nas jeździec na koniu (wystukujemy rytm galopującego konia).
  • Przechodzimy przez most (uderzamy pięściami o pierś).
  • Na brzegu lasu widzimy sarenkę, skradamy się po cichutku, żeby jej nie spłoszyć (czubkami palców dotykamy ud).
  • Zaczyna wiać wiatr, silniejszy huragan (wydmuchujemy powietrze, naśladujemy gwizd wiatru).
  • Sarenka ucieka wielkimi skokami (uderzamy mocno dłońmi w uda, unosimy je w górę i ponownie uderzamy w uda).
  • Wracamy do domu, niektórzy są zmęczeni i wloką się na końcu, szurając nogami (dłonie udają wolne kroki).


8. Zabawa ruchowa „Latające gazety”:

 

Dzieci wydzierają ze swoich gazet malutkie skrawki, podrzucają je do góry i dmuchają na nie tak, aby jak najdłużej utrzymywały się w powietrzu.
Rozłożoną gazetę trzymają oburącz przed sobą i mocno na nią dmuchają. Gazeta powinna odchylać się.
Z gazety ugniatają papierowe kule: podrzucają kule starając się złapać je oburącz, na sygnał obrzucają się kulami wzajemnie, maszerują z kulą na głowie, kładą kule na podłodze i przeskakują przez nie.

9.  Zabawa ruchowa „Ja jestem…”:

Dzieci bawią się przy muzyce, tańczą, podskakują, wykorzystując kolorowe wstążki, apaszki i papierowe kapelusze. Na przerwę w muzyce wszyscy mówią: „ja” (tupnięcie prawą nogą) – „jestem” (tupnięcie lewą nogą”, a nauczycielka dodaje: „zły”. Dzieci niewerbalnie (mową ciała, gestem, mimiką) oraz werbalnie przedstawiają, jak się czują i zachowują, gdy są złe. Podczas następnych przerw ilustrują (pantomimicznie) radość, smutek, zdziwienie, strach, spokój.

10. Zabawa ruchowa „Granie na guzikach”:

Zabawa ruchowa; dzieci otrzymują po jednym dużym guziku i poruszają się po sali zgodnie z tempem muzyki. Przerwa w muzyce jest sygnałem do zatrzymania się. Prowadzący wygrywa rytm, który dzieci wystukują guzikami o podłogę, krzesło, stolik itp.

11. Zabawa ruchowa „Masażyk”:

Dzieci dobierają się w pary. Na plecach kolegi lub koleżanki z pary „rysują” treść recytowanego przez nauczycielkę wierszyka. Następnie dzieci zamieniają się miejscami i powtarzają czynność:

  • Stolarz młotkiem stuka (stukanie pięścią).
  • Lekarz w plecy stuka (delikatne pukanie palcami).
  • Kucharz w garnku miesza (koliste ruchy płaską dłonią lub pięścią).
  • Praczka pranie wiesza (delikatne szczypanie).
  • Rolnik grabi siano (grabienie palcami obu rąk z góry na dół).
  • Muzyk gra co rano (naśladowanie ruchów pianisty).
  • I ja też pracuję (wskazanie na siebie).
  • Obrazek rysuję (dowolny rysunek palcami na plecach partnera).


12. Zabawa ruchowa „Przyjaciele     Zippiego”.

Dzieci siedzą w kole. Nauczycielka rozdaje im obrazki przedstawiające przyjaciół Zippiego. Mówi, aby każde dziecko się zapoznało i zapamiętało swojego przyjaciela. Na hasło: Zmienią się miejscami dzieci, które są „przyjaciółmi Sandy” wszystkie dzieci z danej grupki przyjaciół zmieniają swoje miejsce. Ostatnie dziecko, które nie zdąży usiąść wymienia następną grupę przyjaciół. Na hasło „przyjaciele Zippiego”- wszystkie dzieci zmieniają swoje miejsca.

13. Zabawa ruchowa „Emocje”

Gra mimiczna z wykorzystaniem lusterek Dzieci siedzą w kole na dywanie, każde z nich trzyma w rękach lusterko. Do każdego wypowiedzianego przez nauczycielkę zdania mają zrobić odpowiednią „minę”, wyrażającą ich uczucia i oglądają swoje miny w lusterku, np.

  • „Ewa dostała prezent od babci”
  • „Bartek zgubił swój ulubiony samochód”
  • „Za oknem pada zielony śnieg”
  • „Zobaczyłem groźnego, dużego psa” itp.


13. Zabawa ruchowa „Dotknij czegoś”:

Dzieci biegają w trakcie, gdy gra muzyka na ciszę w muzyce nauczycielka mówi np. dotknij czegoś, co: sprawia ci radość, smutek. Dzieci odnajdują i dotykają przedmiot o wskazanych cechach (podczas zabawy z dziećmi starszymi możemy podawać jednorazowo większą ilość cech).

14. Wiersz D.Gellner „Zły humorek”- inscenizacja ruchowa:

Jestem dzisiaj zła jak osa!
Złość mam w oczach i we włosach!
Złość wyłazi mi uszami
i rozmawiać nie chcę z wami!
A dlaczego?
Nie wiem sama.
Nie wie tata, nie wie mama...
Tupię nogą, drzwiami trzaskam
i pod włos kocura głaskam.
Jak tupnęłam lewą nogą,
nadepnęłam psu na ogon.
Nawet go nie przeprosiłam -
taka zła okropnie byłam.
Mysz wyjrzała z mysiej nory:
- Co to znowu za humory?
Zawołałam:
- Moja sprawa!
Jesteś chyba zbyt ciekawa.
Potrąciłam stół i krzesło,
co mam zrobić, by mi przeszło,!?
Wyszłam z domu na podwórze,
wpakowałam się w kałużę.
Widać, że mi złość nie służy,
skoro wpadłam do kałuży.
Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
wcale nie jest mi wesoło...
Nagle co to?
Ktoś przystaje.
Patrzcie!
Rękę mi podaje!
To ktoś mały,
Tam ktoś duży -
Wyciągają mnie z kałuży.
Przyszedł pies i siadł koło mnie
kocur się przytulił do mnie,
mysz podała mi chusteczkę:
- Pobrudziłaś się troszeczkę!
Widzę, że się pobrudziłam,
ale za to złość zgubiłam
Pewnie w błocie gdzieś została,
NIE BĘDĘ JEJ SZUKAŁA!

 

Autor: Krystyna Madera

Filmy

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Tagi