Zbuntowana indywidualistka

Ewa,

Witam, jestem mamą 6,5 latki. Od września córka idzie do pierwszej klasy. W przedszkolu nie ma z nią kłopotów, jednak nasze życie prywatne to koszmar. Klara jest głośna, złośliwa, nie słucha i ogólnie wszystko chce, nie dając nic w zamian. Poza tym, wszystko robi po swojemu, każde polecenie lub zakaz powtarzam po 10 razy. Swojego 3-letniego brata uczy samych negatywnych zachowań jak bicie, niszczenie i popychanie. Nie chce czytać, pisać. Nie radzi sobie z emocjami, długo przeżywa negatywne sytuacje, nie potrafi odpuścić. Nie mam pomysłu jak z nią funkcjonować, gdzie szukać pomocy i jak nam pomóc naprawić relacje.

Kasia Skóra
specjalista

Wyobrażam sobie, że czas popołudniowy i weekendowy, jaki spędzacie Państwo z córką jest wyczerpujący - zarówno dla Państwa, młodszego brata, jak i dla córki. Myślę sobie, że Państwo się frustrujecie - nie możecie znaleźć rozwiązania na trudne spędzanie czasu z córką. Młodszy brat zapatrzony pewnie w starszą córkę chciałby z nią jak najwięcej się bawić, a córka pokazuje mu to, co dla Państwa jest nieodpowiednim zachowaniem. I wreszcie dla córki ten czas jest na pewno trudny - nie radzi sobie z emocjami, jest złośliwa i głośna - jak ją Pani opisuje. Pytanie skąd biorą się takie zachowania? Co córka chce Państwu powiedzieć takim zachowaniem?

 

Spróbujcie Państwo spojrzeć na córkę mając na uwadze to, że dziecko jest z natury dobre, dziecko nie robi na złość, dziecko chce współpracować z dorosłym. To piękne cechy dziecka. Wychodząc z takich założeń być może dostrzeżecie Państwo, co siedzi w Waszej córce. Być może dzieje się coś niepokojącego w przedszkolu i popołudniowym zachowaniem córka to odreagowuje. Być może u Państwa w domu coś się zmieniło i to bardzo stresuje córkę. Być może to, że ma młodszego brata jest dla niej trudne. Być może jest jeszcze coś zupełnie innego, o czym ani ja ani Państwo nie wiecie - proszę spytać córkę o to co czuje, czego potrzebuje, a także nazwać to, że dla Państwa sytuacje, w których bije lub niszczy coś są trudne.

 

Taką rozmowę można przeprowadzić mimochodem w trakcie normalnego trybu dnia - ale w momencie kiedy córka jest wyspana, najedzona i w dobrym nastroju. Ważne jest również uświadomienie sobie, że za nieodpowiednim zachowaniem dziecka kryją się niezaspokojone potrzeby. Czego córce może brakować? Co jest dla niej ważne? Może potrzeba akceptacji? Może bliskości? Brania pod uwagę?

 

Czas, jaki spędzają Państwo z dziećmi popołudniu i w weekendy jest niesamowicie ważny. Na każdym kroku ważne jest uczestniczenie dziecka w domowych czynnościach, pokazywanie świata takim jakim jest, pytanie dziecka o zdanie. Ważny jest także czas spędzany z dzieckiem - starszej córki osobno z każdym z Państwa, wspólny czas, czas Państwa z córką, ale bez brata. Córka może potrzebować bardzo dużo uwagi i troski.

 

Polecam książki do poczytania Jespera Juula „Nie z miłości” i „Twoje kompetentne dziecko”, Faber i Mazlish „Jak mówić żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać aby dzieci do nas mówiły”. Chętnie odpowiem na Państwa kolejne pytania i udzielę dalszego wsparcia - proszę wówczas o kontakt. Powodzenia!

Skomentuj

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!