„Zrozumieć swój smutek”: scenariusz zajęć w grupie dzieci 6 letnich

Jesteś nauczycielem wychowania przedszkolnego? Przygotowałeś scenariusz zajęć i chcesz podzielić się nim z innymi? Dajemy Ci taką możliwość!
Prezentowane poniżej materiały to Wasze scenariusze zajęć dla dzieci w przedszkolu!
„Zrozumieć swój smutek”: scenariusz zajęć w grupie dzieci 6 letnich
3.0
2 oceny
Oceń
{

Czas trwania: 60min.

CELE OGÓLNE:

 

- Umiejętne rozpoznawanie smutku,
- Oswajanie smutku,
- Poznanie sposobów radzenia sobie z emocjami.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

 

- dzieci potrafią powiedzieć co sprawia im smutek,
- opowiadają o smutku,
- dzielą się tym w jaki sposób radzą sobie ze smutkiem,
- wyrażają smutek  gestem, mimiką ruchem,

 

METODY:

 

- słowne – dyskusja, rozmowa,
- działań praktycznych,
- burza mózgów,
- drama.

FORMY PRACY:

 

- indywidualna,
- zbiorowa.

 

ŚRODKI DYDAKTYCZNE: kredki, arkusze papieru, piłka, książka  „Smutek i zaklęte miasto”.

 

Przebieg zajęć:

1. Zabawa integracyjna „Magnes”.

 

Dzieci chodzą w kole w rytm spokojnej muzyki, kiedy prowadzący krzyknie czyjeś imię, pozostałe dzieci skupiają się wokół tej osoby, tworząc wokół niej ciasny krąg. Następnie dzieci razem powtarzają imię wybranej osoby i wracają do koła.

 

2. „Co to jest smutek” – burza mózgów.

 

Smutek choć raczej nieprzyjemny jest w życiu bardzo potrzebny. Często chcemy go przegonić lub przed nim uciec. To nie jest jednak dobry pomysł, bo smutek wcale nie znika, tylko przyczaja się gdzieś głęboko. Tak skryty szkodzi nam i zupełnie odbiera radość życia. Jeśli jednak nauczymy się słuchać tego, co nam mówi i zgodzimy się, by od czasu do czasu pojawił się w naszym życiu, wtedy smutek ( jak każde inne uczucie) stanie się naszym sojusznikiem, a nie wrogiem.

 

3. Rozmowa na temat przeczytanej bajki „Smutek i zaklęte miasto”.

 

4. „Spróbuj lepiej poznać swój smutek”.

 

Narysuj siebie, pokaż, w którym miejscu ciała odczuwasz smutek, kiedy się pojawi. Spróbuj powiedzieć jak się wtedy czujesz. Mogą Ci pomóc takie określenia: CIĘŻKO, BOLI, NIC MI SIĘ NIE CHCE, NIE MAM SIŁY, NIE MAM ENERGII.

 

5. Zabawa w kole.

 

Jedno dziecko wchodzi do środka koła z piłeczką w ręku. Mówi: „Było mi smutno gdy…” - kończąc zdanie zgodnie z własnym doświadczeniem. Rzuca piłeczkę wybranej osobie. Ta łapie i odpowiada: „Rozumiem, że było Ci smutno gdy…” i powtarza to, co usłyszała. Potem zmienia dziecko ze środka i opisuje kiedy jemu było smutno. Zabawa trwa dopóki dzieciom się nie znudzi. Potem rozmawiają na temat smutku, że smutek można przeżywać z wielu różnych powodów. Na koniec układamy hasło, wierszyk lub piosenkę o pożytkach smutku i o prawie do jego przeżywania.

 

6. „Jaki kolor ma Twój smutek”.

 

Namaluj jezioro smutku, którego fale maja wszystkie barwy jakie kojarzą Ci się ze smutkiem.

 

7. Zakończenie zajęć i podsumowanie.

 

Dzieci oceniają zajęcia, wybierając papierowe koła i rysując na nich wesołe lub smutne minki.

 

 

BIBLIOGRAFIA:

1. Balawajder K. „Komunikacja, konflikty, negocjacje w komunikacji”, Katowice 1998,
2. Blok B. Brzeska Z. Marszałek M. Radtke - Michalewska K. „Uczę się rozumieć innych – mówienie i myślenie”, „Uczę się rozumieć innych - emocje i gesty”, „Uczę się rozumieć innych – patrzenie i wskazywanie”,
3. Doliński D. „Mechanizmy wzbudzania emocji. Ekspresja emocji. Emocje poznanie i zachowanie”  W: J. Strelau (red), Psychologia. Podręcznik akademicki, Gdańsk 2000,
4. Ekman P. Davidson R. (red) „Natura emocji” Gdańsk 2000,
5. Golińska L. „Emocje: przyjaciel i wróg” Warszawa 2002,
6. Jachimska M. „Grupa bawi się i pracuje”. Zbiór grupowych gier i ćwiczeń psychologicznych, Warszawa 1994,
7. Kasdepke G. „Wielka księga  uczuć”,
8. Kołyszko W. i Tomaszewska ”Smutek i zaklęte miasto” Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

 

 

Opracowanie: Tatiana Nowakowska

 

Twoje uwagi i pomysły

Tagi